مطالعه آزمايشگاهي استخراج كافئين از چاي با دي اكسيد كربن فوق بحراني

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

در اين رساله استفاده از گاز كربنيك فوق بحراني جهت استخراج كافئين از چاي در مقياس آزمايشگاهي استفاده شد. از امتيازات بارز اين روش عدم سمي بودن ، عدم آتش زا بودن سيال فوق بحراني مورد استفاده و همچنين ارزان و در دسترس بودن گاز كربنيك مي باشد. هدف عمده از انجام اين مطالعه ، شناخت و بررسي پارامترهاي موثر بر استخراج بود. پارامترهاي بررسي شده عبارتند از: درجه حرارت و فشار سيال فوق بحراني ، زمان استخراج و همچنين استفاده از اصلاحگرهاي آب و اتانول . تغييرات درصد استخراج برحسب تغييرات اعداد بدون بعد رينولدز، پكلت ذرات و بستر نيز مورد مطالعه قرار گرفت . نتايج آزمايشگاهي نشان مي دهد كه با افزايش فشار راندمان استخراج افزايش يافته كه دليل عمده آن افزايش دانستيه سيال فوق بحراني در فشارهاي بالا مي باشد. با افزايش دما نيز راندمان استخراج افزايش مي يابد تا به نقطه حلاليت معكوس مي رسيم كه از اين نقطه به بعد درصد استخراج كم مي شود. همچنين با افزايش زمان استخراج راندمان استخراج بالا مي رود تا جايي كه با افزايش بيشتر زمان كارآيي استخراج تغيير چنداني ندارد كه نيروي محركه جهت انتقال جرم بعلت كاهش اختلاف غلظت كافئين در دو فاز سيال فوق بحراني و جامد وجود نداشته و درصد استخراج تقريبا" ثابت مي ماند. اصلاحگر آب و اتانول هر دو كارآيي استخراج را افزايش مي دهند اما آب عليرغم پيوند هيروژني كارآيي استخراج را در مقايسه با اتانول چندان افزايش نمي دهد كه آن هم بعلت ساختمان غير هيدروكربني آن است . افزايش عدد رينولدز در اثر تغييرات درجه حرارت تا قبل از ناحيه تاثير حلاليت معكوس باعث افزايش راندمان و پس از آن بدون تاثير مي ماند. همچنين كاهش عدد رينولدز بواسطه افزايش فشار باعث بيشتر شدن درصد استخراج مي گردد كه فاكتور اصلي همان تاثير دانستيه سيال فوق بحراني و در نتيجه حلاليت آن مي باشد...

9067

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان

محمد قريشي ، حسن قاضي عسگر