تصاوير زمان "بررسي تقويم هاي مصور ايران "

تهران

كارشناسي ارشد

Astronomy,Time,Calendars,Art

در جلد نخست "علم و نجوم " هدف آن است كه به اجمال سير دانش نجوم در ايران و كاربرد واحدهاي نجومي و قراردادي اندازه گيري زمان و برخي آگاهيها و مفاهيم ستاره شناسي درباره مسائل نجومي و ابزار آآت صدا از كهن ترين دوران تا زمان پايه گذاري نجوم جديد بيان شود. در نتيجه دانش انسان نسبت به زمان موجب تدوين جدولهاي كاربردي تحت عنوان تقويم شده كه از يك طرف حساب زمان را نگه داشته است و از طرف ديگر نوعي ارتباط بصري با استنباطهاي بشر از نقشه ستارگان آسمان و نامگذاري آنها بنا به اشكال مختلف را به وجود آورده كه موجب شكل دهي سمبلهاي نجومي تقويم ها بر پايه پيوستگي زمين و آسمان گشته است كه از لحاظ علمي در ارتقاء دانش بشر نقش مهمي داشته و امكان ارائه آثار گوناگون در زمينه هاي مختلف هنري را نيز به وجود آورده است . در جلد دوم "هنر و نجوم " هدف شناسايي و ريشه يابي ديدگاههاي هنري انسان از علم نجوم براي به تصوير كشيدن زمان با تكيه بر پشتوانه هاي آيين ها و اساطير نجومي و همچنين بازتاب مفاهيم ستاره شناسي و سيماي آسمان در زمينه هاي مختلف آثار هنري و ابزار و اشياء كاربردي ايران است . در اين بخش "زمان " به عنوان جوهر الوهيت به شكلهاي مختلف خداي زمان مانند مهر، خورشيد و ماه و يا آناهيتا، رود بي پايان (زندگي و مرگ ) كه جاري است ظاهر مي شود، در واقع زمان خود يك اسطوره است كه زيربناي بخش بندي زمان در مفهوم هاي نمادين جشنها و ايام متبرك و مقدس روزهاي شاخص بار اساطيري دارند و اين مفاهيم در رابطه با نوعي اساطير زماني همراه با آيين ها و مراسم و باورهاي ديني روشن مي شوند. ,

8705

هنرهاي كاربردي

دانشگاه هنر تهران

عبدالعلي باقري

پژوهش هنر

اميرحسين ذكرگو