بررسي مقايسه اي آگاهي و نگرش دندانپزشكان عمومي از تجويز فضا نگه دارنده قبل و بعد از آموزش در شهر سنندج در سال تحصيلي 99_1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: فضا نگه دارنده وسيله اي مناسب براي پيشگيري از انواع مال اكلوژن ها به دنبال از دست رفتن زودهنگام دندان هاي شيري است. سطح آگاهي و نگرش دندانپزشك عامل تعيين كننده در انتخاب و كاربرد صحيح فضا نگه دارنده است. هدف اين مطالعه مقايسه ي آگاهي و نگرش دندانپزشكان عمومي از تجويز فضا نگه دارنده قبل و بعد از آموزش در شهر سنندج بود. روش مطالعه: اين مطالعه ي توصيفي _ تحليلي در سال 1399 بر روي 82 نفر از دندانپزشك هاي عمومي شهر سنندج انجام شد. جمع آوري اطلاعات از طريق پرسش نامه استاندارد حاوي 10 سوال آگاهي و 10 سوال نگرش انجام شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نسخه ي 14 نرم افزار STATA و آزمون هاي تي مستقل و تي زوجي استفاده شد. سطح معناداري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين نمره ي آگاهي دندانپزشك ها قبل از مطالعه ي اسلايد آموزشي 97/5 و بعد از مطالعه ي اسلايد آموزشي 8 بود. ميانگين نمره ي نگرش دندانپزشك ها قبل از مطالعه اسلايد آموزشي 2/29 و بعد از مطالعه ي اسلايد آموزشي 37/31 بود. ارتباط معناداري ميان افزايش آگاهي و مطالعه ي اسلايد آموزشي وجود نداشت (093/0 =P). ارتباط معناداري ميان افزايش نگرش و مطالعه ي اسلايد آموزشي وجود داشت (001/0 < P). نتيجه گيري: نتايج نشان داد دندانپزشك هاي عمومي شهر سنندج از آگاهي متوسط و نگرش خوب نسبت به تجويز فضا نگه دارنده برخوردار بودند. با آموزشي كه از طريق اسلايد آموزشي انجام گرفت سطح آگاهي و نگرش دندانپزشك هاي شهر سنندج ارتقا پيدا كرد. كلمات كليدي: آگاهي، نگرش، دندانپزشك، فضا نگه دارنده، قبل و بعد از آموزش

81766

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سوما عرب زاده مقدم