• عنوان

    بررسي ارتباط اضطراب عمومي، اضطراب و ترس دندانپزشكي و شاخص DMFT در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1399

  • نويسنده اصلي

    بيگي، ميترا

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    دندانپزشكي
  • چكيده
    مقدمه و هدف: اضطراب و ترس از دندانپزشكي هميشه به عنوان عامل مهم اجتناب از درمان دندانپزشكي بيان شده اند. اضطراب دندانپزشكي باعث ايجاد مشكلاتي براي بيمار مي شود به طوري كه كنترل اين بيماران دشوار بوده و آنها اكثراً از درمانهاي دندانپزشكي اجتناب مي كنند. هدف اين مطالعه بررسي ارتباط اضطراب عمومي، اضطراب و ترس دندانپزشكي و شاخص DMFT در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1399بود. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي-تحليلي از نوع مقطعي برروي 221 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد دانشجويان به صورت تصادفي و از طريق نمونه گيري طبقه اي از هر دانشكده پزشكي و دندانپزشكي انتخاب شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه اضطراب عمومي بك، پرسش نامه ترس از دندانپزشكي DFS، پرسشنامه اضطراب براي خدمات دندانپزشكي DAS و چك ليست سنجش شاخص DMFT بود. داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار SPSS-24 تجزيه و تحليل شدند. سطح معني-داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: براساس نتايج مطالعه 2/51% دانشجويان مرد، 5/68% در گروه سني 26-23 سال و 2/51% دانشجوي پزشكي بودند. ميانگين كلي اضطراب عمومي، اضطراب دندانپزشكي، ترس دندانپزشكي دانشجويان به ترتيب 39/9 (از63)، 94/6 (از20)، 93/29 (از 100) بود. ميانگين شاخص DMFT، 82/6 بود. بين‌ اضطراب دندانپزشكي و اضطراب عمومي در دانشجويان، همبستگي معني‌داري و مستقيمي وجود داشت (P=0.001). ‌بين‌ اضطراب دندانپزشكي و شاخص DMFT در دانشجويان، همبستگي معني‌داري وجود نداشت (P=0.812). بين اضطراب عمومي و ترس دندانپزشكي با شاخص DMFT در دانشجويان، همبستگي معني‌داري وجود نداشت. اضطراب دندانپزشكي در دانشجويان به تفكيك متغيرهاي جنسيت (P=0.001)، رشته تحصيلي (P=0.017)، و آخرين زمان مراجعه به دندانپزشكي (P=0.003) متفاوت از هم بودند. اضطراب دندانپزشكي در خانم ها(94/7)، دانشجويان پزشكي(5/7) و آخرين زمان مراجعه به دندانپزشك بين شش ماه تا يكسال گذشته(65/7) بيشتر بود. نتيجه گيري: ميانگين كلي اضطراب عمومي، ترس و اضطراب دندانپزشكي در دانشجويان پايين تر از متوسط نمرات بود. ميانگين بدست آمده در دانشجويان پزشكي بيشتر از دندانپزشكي بود. ميانگين (انحراف معيار) شاخص DMFT در دانشجويان برابر 82/6 (54/3) بود كه بيشترين ميزان مربوط به دندانهاي پرشده بود. بين ترس و اضطراب دندانپزشكي با شاخص DMFT ارتباطي مشاهده نشد. كليد واژه: اضطراب دندانپزشكي، پوسيدگي دندان ، اضطراب عمومي
  • شماره ركورد
    81705
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    دندانپزشكي
  • دانشكده
    دندانپزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    پويا مروتي