• عنوان

    بررسي ميزان بقاء و عوامل موثر بر آن در كودكان مبتلا به لوسمي مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج

  • نويسنده اصلي

    مرادي، سوران

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    مقدمه: سرطان دومين علت مرگ در كودكان زير 14 سال مي باشد و لوسمي شايعترين نوع سرطان در كودكان محسوب مي‌شود.همچنين، لوسمي، از سال 1980 تا كنون شايع ترين علت مرگ ناشي از سرطان در كودكان آمريكايي بوده است. با توجه به شيوع بالاي لوسمي در كودكان و نيز تاثير بسزايي كه اين بيماري مي‌تواند بر سلامت و رشد و تكامل كودكان بگذارد، هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسي ميزان بقا لوسمي و تعيين عوامل موثر بر آن در كودكان مبتلا در استان كردستان مي باشد. همچنين نتايج اين مطالعه مي تواند منعكس كننده كيفيت و كارايي اپروچ هاي درماني حاضر در اين بيماران باشد. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت كوهورت گذشته نگر انجام شده كه جامعه مورد مطالعه ، تمامي كودكان مبتلا به لوسمي حاد نوع لنفوبلاستيك و ميلوبلاستيك (110 نفر ) مي باشد كه از سال 1385 تا سال 1396 در بخش انكولوژي بيمارستان بعثت سنندج بستري و تحت درمان قرار گرفته اند كه به منظور محاسبه ميزان بقا بررسي شدند. روش نمونه گيري به صورت تمام شماري مي باشد و داده هاي مورد نياز از پرونده بيماران استخراج شد . مواردي هم به علت ناقص بودن پرونده ها طي تماس تلفني با آن ها به دست آمد و حدود 10% شمارش سلول هاي خوني قابل دسترسي نبود كه ناخواسته از مطالعه حذف شدند. اين داده ها در چك ليست طراحي شده توسط محقق ثبت شد و وارد نرم افزار Stata گرديد و براي تحليل داده ها از روش كاپلان ماير و رگرسيون كاكس استفاده گرديد. يافته‌ها: اين مطالعه روي 110 بيمار صورت گرفت . ميانگين سني بيماران 5سال و 7 ماه بود (دامنه 7 ماه تا 15 سال )كه ميزان بقا يك ساله 87٪ ، بقاي 3 ساله 76 ٪ و بقاي 5 ساله آنها 72٪ بود. از افراد مورد مطالعه 64 نفر مذكر (2/58٪) و 46 نفر مونث (8/41 ٪) بودند . 88 نفر (80٪) مبتلا به لوسمي حاد نوع لنفوبلاستيك بودند كه از اين تعداد 84 نفر(4/95 ٪) لوسمي حاد لنفوبلاستيك نوع B ( بقا 9/80 %) و تنها 4 نفر(6/3٪) مبتلا به ساير ساب تايپ ها بودند (بقا 50٪ ) همچنين 22 نفر (20٪) مبتلا به لوسمي حاد نوع ميلوبلاستيك بودند كه از اين ميزان 7 نفر( 8/31 %) لوسمي حاد ميلوبلاستيك نوع M3 (بقا 42٪ ) و 15 نفر (68٪ ) مبتلا به ساير انواع لوسمي حاد ميلوبلاستيك بودند (بقا 40٪ ) كه در نگاه اجمالي بهترين پروگنوز مربوط به لوسمي حاد لنفوبلاستيك نوع B و كمترين پاسخ به درمان مربوط به انواع لوسمي حاد ميلوبلاستيك ميباشد كه همچنين در بررسي رگرسيون كاكس و نمودار كاپلان ماير از بين متغير ها تنها نوع لوسمي با ميزان بقا ارتباط داشت كه بقا لوسمي حاد لنفوبلاستيك بيشتر بود ((P:0/0002 . نتيجه‌گيري: در اين مطالعه ميزان بقا يك ساله 87٪ ، بقاي 3 ساله 76 ٪ و بقاي 5 ساله آنها 72٪ بود كه با توجه به رابطه سن تشخيص با بقا بيماران ، شناسايي بيماران در سنين پايين تر و انجام مداخلات لازم مي تواند منجر به افزايش ميزان بقا بيماران گردد. همچنين دسترسي به خدمات تشخيصي به هنگام و ارائه خدمات درماني به روز توصيه شده و در ضمن باتوجه به بقا بيشتر نوع لوسمي حاد لنفوبلاستيك لوسمي بويژه در كودكان ، توصيه به فراهم آوردن امكانات درماني مناسب مي گردد. همچنين مانند ساير كشور هاي دنيا توصيه به ارائه خدمات تسكين بخش در انواع لوسمي با مرگ و مير بالا مي شود. كلمات كليدي: لوسمي ، كودكان ، ميزان بقا
  • شماره ركورد
    81635
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي عمومي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    قباد مرادي، برهان مرادويسي