بررسي رابطه ي شدت افسردگي و اضطراب با تبعيت در درمان افراد مبتلا به ايدز ثبت شده در مراكز مشاوره ي بيماري هاي رفتاري استان كردستان (96 - 97)

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: اضطراب و افسردگي از شايع ترين اخنلالات روانپزشكي در افراد مبتلا به ايدز مي باشد كه اين دو عامل رونشناخني مي توانند سبب ضعف در پايبندي به درمان در افراد مبتلا به ايدز شوند. بنابراين اين عوامل در پايبندي به درمان حايز اهميت بالايي بوده است. هدف از اين تعيين ميزان شدت اضطراب و افسردگي با تبعيت در درمان افراد مبتلا به ايدز مي باشد. مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي در 152 نفر از افراد مبتلا به ايدز با سنين 18-65 سال مراجعه كننده به مراكز مشاوره ي بيماري هاي رفتاري استان كردستان (96-97) انجام شد. در اين مطالعـه به افراد شركت كننده پرسشـنامه هاي خصوصــيات دموگرافيك، تست افسردگي و اضطراب بك، پرسشنامه افسردگي هاميلتون و پرسشنامه تبعيت دارويي موريسكي داده مي شود كه پر كنند. پس از جمع آوري داده ها در برنامه STATA آناليز شدند. يافته‌ها: يافته هاي مطالعه نشان داد كه پايبندي به درمان ارتباط واضحي با ميزان شيوع اضطراب و افسردگي وجود داشت(p<0.05). همچنين يافته ها نشان داد كه پايبندي به درمان و شيوع اضطراب و افسردگي ارتباطي با جنسيت، سن، ميزان تحصيلات افراد، شغل، محل سكونت، مصرف الكل، سطح درآمد و سابقه بيماري جسمي، نوع داروي مصرفي در ايدز، سابقه ي خانوادگي ايدز، سابقه ي بستري روانپزشكي، سابقه ي خانوادگي روانپزشكي، وجود ندارد. طي 6 ماه بررسي ميزان افرادي كه تبعيت ضعيف از درمان داشتند 37/97% بودند و در پايان شش ماه 100% از بيماران هنوز پايبندي ضعيفي به درمان داشتند. نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه با افزايش ميزان اضطراب و افسردگي, ميزان تبعيت از درمان افزايش مي يابد. كلمات كليدي: ايدز ، پايبندي به درمان، اضطراب و افسردگي

81608

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سليمان محمدزاده