• عنوان

    مقايسه اثربخشي تركيب متيل فنيديت و بوسپيرون بعنوان درمان كمكي با متيل فنيديت به تنهايي در كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه بيش فعالي

  • نويسنده اصلي

    شاهرخي، عليرضا

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    روانپزشكي
  • چكيده
    زمينه و هدف: هدف پژوهش، مقايسه اثربخشي متيل فنيديت و بوسپيرون بعنوان درمان تركيبي در كودكان مبتلا به اختلال كم توجهي بيش فعالي با متيل فنيديت به تنهايي بود. - روش بررسي: اين مطالعه از نوع مطالعات مداخلهاي تجربي و كارآزمايي باليني دو سو كور )بيمار و پزشك مسئول پاسخ به درمان، اطلاعي از قرارگيري بيماران در گروه هاي مورد و شاهد ندارند( بود كه در كودكان مبتلا به اختلال كم توجهي بيش فعالي انجام شده است. – جمعيت مورد مطالعه شامل 05 نفر از كودكان مبتلا به كم توجهي بيش فعالي - 1 مراجعه كننده به درمانگاه روانپزشكي بيمارستان بعثت سنندج با در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج انتخاب شدند. روش مداخله و ارزيابي توسط آزمون Parent ADHD Rating Scale و پرسشنامه كانرز والدين صورت گرفت و شدت علايم بوسيله Clinical global Impression مورد ارزيابي قرار گرفت. قبل از شروع درمان، معاينه فيزيكي از نظر ضربان قلب، فشار خون، قد و وزن انجام شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آناليز آماري تحليل چند متغيره Repeated Measurment با استفاده از نرم افزار آماري SPSS 5 در نظر گرفته شده است. / ورژن 50 استفاده شده است. سطح معني داري 50 يافته ها: نتايج پژوهش ارتباط معني داري را بين درمان تركيبي متيل فنيديت و بوسپيرون در هفته هشتم مطالعه در كاهش علائم بيماران مبتلا به اختلال كم توجهي بيش فعالي – و ساب اسكل هاي آن نشان داد. (p>0.05) در كل ميانگين نمرات كم توجهي بيش فعالي – و ساب تايپ هاي آن در گروه تحت درمان با متيل فنيديت و بوسپيرون نسبت به گروه متيل فنيديت و پلاسبو در سطح بهتري قرار داشت. همچنين شدت علايم در بيماران تحت درمان با متيل فنيديت و بوسپيرون در هفته دوم به بعد از كاهش معني داري برخوردار بود. به لحاظ عوارض دارويي در كل دورة مطالعه ) 8 هفته( تفاوت معناداري بين دو گروه وجود ندارد و بدليل محدود بودن داده هاي عوارض دارويي شايع، قابل تعميم به كل جامعه نمي باشد. تفاوت معني داري از نظر ميانگين قد، وزن، فشار خون و تعداد ضربان قلب در طول دوره مطالعه وجود نداشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه بوسپيرون در تركيب با متيل فنيديت نسبت به متيل فنيديت به تنهايي، تاثير بيشتري بر كاهش و درمان اختلال كم توجهي، بيش فعالي و نيز شدت علايم 1 . ADHD ط داشته است. همچنين به لحاظ عوارض دارويي تركيب متيل فنيديت و بوسپيرون نسبت به متيل فنيديت به تنهايي داراي تفاوت معناداري نمي باشد. بنابراين با انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه و اثبات تاثيرگذار بودن بوسپيرون بعنوان ادجوانت تراپي بر درمان اختلال كم توجهي بيش فعالي و ساب اسكل هاي آن در طولاني مدت بتوان از آن در كنار - ساير داروهاي درماني استفاده كرد. واژگان كليدي: متيل فنيديت، بوسپيرون، اختلال كم توجهي، اختلال بيش فعالي
  • شماره ركورد
    81582
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    روانپزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    سليمان محمدزاده