عنوان
بررسي رابطه بين دين داري شوهر و خشونت خانگي عليه زنان و عوامل اجتماعي موثر بر آن در زنان متاهل مراجعه كننده به مراكز سلامت شهرستان قروه در سال 1397 - 98
نويسنده اصلي
حيدري، زهرا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: خشونت خانگي واقعيتي دردناك است كه بر تمام زواياي زندگي قربانيان خود اثرگذار است. بار خشونت خانگي بر سلامت زنان بيش از بار سرطان پستان، سرطان رحم و سوانح است. پديده خشونت عليه زنان، داراي ماهيتي چندبعدي است. عوامل فرهنگي و نگرشي در ميزان بروز خشونت و درك افراد از وقوع خشونت اهميت زيادي دارد. يكي از عوامل مؤثر بر رفتار و نگرش انسانها در ، جوامع گوناگون، دينداري است كه ميتواند بر ميزان خشونت خانگي نقش قابل ملاحظه اي ايفا كند. مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه بين دين داري شوهر و خشونت خانگي عليه زنان و عوامل اجتماعي موثر بر آن در زنان متاهل مراجعه كننده به مراكز سلامت شهرستان قروه در سال 98-1397 انجام‌شده است.
روش كار: اين مطالعه مقطعي بر روي 400 زنان متأهل مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني منتخب شهرستان قروه كه جهت دريافت خدمات سلامت مراجعه كرده و حداقل دو سال از ازدواج آنها گذشته بود، انجام شد. در اين مطالعه براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه سنجش دينداري گلاك و استارك براي سنجيدن نگرش ها و باورهاي ديني و دينداري و پرسشنامه خشونت خانگي محقق ساخته استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نسخه 14 نرم‌افزار STATA مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت.
يافته‌ها: ميانگين سني زنان موردمطالعه 16/14±57/40 سال، ميانگين سني همسر زنان موردمطالعه 23/14±85/45 سال و ميانگين مدت زمان ازدواج زنان موردمطالعه 032/15±1/20 سال بود. ميانگين نمره دينداري در افراد مورد مطالعه 83/7±95/96 و بيشترين نمره مربوط به بعد اعتقادي با نمره 94/3±24/30 و كمترين نمره مربوط به بعد مناسكي با 84/4±9/20 بوده است. 3/93 درصد زنان مورد مطالعه با خشونت جسمي ، 8/93 درصد با خشونت جنسي و 3/97 درصد با خشونت عاطفي مواجهه داشته اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين ميانگين نمره دينداري (بعد اعتقادي) در افراد موردمطالعه بر حسب مواجهه با خشونت جسمي تفاوت معنادار آماري وجود دارد (p=0/041). بين ميانگين نمره دينداري (بعد اعتقادي و مناسكي) در افراد موردمطالعه بر حسب مواجهه با خشونت عاطفي تفاوت معنادار آماري وجود دارد(p<0/05). بين مواجهه با انواع خشونت و مدت زمان ازدواج در افراد مورد مطالعه تفاوت معنادار آماري وجود دارد (p<0/05).
نتيجه‌گيري: از يافته هاي اين پژوهش ميتوان نتيجه گرفت درصورتي كه آموزشهاي ديني (بعد اعتقادي) بتواند به گونه مؤثري در باورهاي افراد جاي گيرد و در آن نهادينه شود و سپس با واسطه هايي از قبيل فرايض ديني و شركت در مناسبات ديني و اجتماعي تقويت شود كه از سويي موجب تحكيم پيوندهاي اجتماعي و درك ضرورت رعايت هنجارها و قوانين اجتماعي ميگردد، ميتواند به تقويت احساس همبستگي اجتماعي افراد (مردان) و پرهيز آنان از پرخاشگري و رفتارهاي خشونت آميز بينجامد.
واژگان كليدي: دينداري، خشونت خانگي، زنان متأهل
شماره ركورد
81431
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
عبدالرحيم افخم زاده