بررسي ميزان شيوع گرايش به مصرف مواد مخدر و رابطه آن با سرمايه روان شناختي، اضطراب اجتماعي و تنظيم هيجان در دانشجويان دانشگاه هاي شهر سنندج، سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: يكي از موضوع هاي اساسي در ارتباط با سلامت جوانان، سوء مصرف مواد مخدر است. بررسي هاي اخير در زمينه هاي شيوع مصرف مواد، بيانگر آن است كه مصرف مواد در ايران يك مسئله جدي و رو به رشد است. يكي از قشرهايي كه سوء مصرف مواد در بين آن ها رواج دارد دانشجويان هستند. دانشجويان معمولا در محدوده سن 18 تا 24 سال قرار مي گيرند. بسياري از آن ها بلافاصله پس از پايان دوره دبيرستان تحصيلات دانشگاهي را آغاز مي كنند. از آنجا كه بسياري نيز براي اولين بار از خانه و والدين خود دور مي شوند، اين سبك جديد زندگي و همچنين ميزان برخورداري آنها از حمايت اجتماعي به علاوه ميزان استرس، كه به اين قشر وارد مي شود، بر ميزان گرايش و آمادگي آن ها براي اعتياد تاثير دارد. اعتياد به مواد مخدر يكي از پديده هاي خطرناكي است كه نسل بشر را در معرض انحطاط رواني، اخلاقي و جسماني قرار مي دهد و هزينه هاي اقتصادي، عاطفي و اجتماعي گزافي را بر فرد و جامعه تحميل مي كند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ميزان شيوع گرايش به مصرف مواد مخدر و رابطه آن با سرمايه روان شناختي، اضطراب اجتماعي و تنظيم هيجان در دانشجويان دانشگاه هاي شهر سنندج در سال 1398 بود. مواد و روشها: اين مطالعه از نوع توصيفي تحليلي مقطعي در بين تمامي دانشجويان در حال تحصيل در دانشگاه هاي سطح شهر سنندج (دانشگاه هاي علوم پزشكي كردستان، دانشگاه كردستان و دانشگاه آزاد واحد سنندج) در سال 1398 كه در ترمهاي تحصيلي مختلف به جز ترم اول و ترم آخر مشغول به تحصيل مي باشند، انجام گرفته و اطلاعات دموگرافيك و همچنين پرسشنامه هاي استاندارد سرمايه ي روان شناختي، تنظيم شناختي - هيجاني، اضطراب اجتماعي و مقياس آمادگي براي اعتياد مورد استفاده قرار گرفته است. آزمونهاي تي مستقل، كاي دو و آناليز واريانس براي انجام تحليلها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد استفاده قرار گرفتند. يافته ها: در مطالعه حاضر 420 نفر وارد مطالعه شدند كه 52.2 درصد دانشجويان دختر بوده و 47.8 درصد پسر بودند و ميانگين و انحراف معيار سني دانشجويان مورد مطالعه 23.1+_2.79 سال بوده است. ميانگين نمره گرايش به اعتياد 21.2+_36.85 بوده و بيشترين ميانگين نمره مربوط به بعد فعال 17.98+_26.069 و كمترين نمره مربوط به بعد منفعل 5.09+_12.23 بوده و بر اساس نقطه برش 26 نتايج جدول بالا نشان مي دهد كه، 61.2 درصد از دانشجويان گرايش به اعتياد دارند. نتايج مطالعه ما نشان داد كه با افزايش هر واحد نمره اضطراب اجتماعي شانس گرايش به اعتياد 5 درصد افزايش ميابد (P<0.001). با افزايش هر واحد نمره راهبردهاي سازش يافته تنظيم هيجان شانس گرايش به اعتياد 67 درصد شانس گرايش به اعتياد افزايش ميابد (P=0.004) با افزايش هر واحد نمره راهبردهاي سازش نيافته تنظيم هيجان شانس گرايش به اعتياد 60 درصد شانس گرايش به اعتياد كاهش ميابد (P<0.001) با افزايش هر واحد نمره سرمايه روان شناختي شانس گرايش به اعتياد 4 درصد شانس گرايش به اعتياد كاهش ميابد (P<0.001). شانس گرايش به اعتياد در دانشجوياني كه در منزل مجردي سكني دارند در مقايسه با دانشجويان خوابگاهي 130 درصد بيشتر است (P=0.004). نتيجه گيري: مطالعه نشان داد كه تاثير مجموعه اي عوامل فردي و خانوادگي و اجتماعي بر گرايش به مصرف مواد در دانشجويان وجود دارد. بر اين اساس، مي توان با اجراي ابزارهاي غربالگري مناسب، دانشجويان در معرض خطر را شناسايي كرد و برنامه هاي پيشگيرانه اوليه را در مورد آنها به كار بست.

81418

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عباس آقايي