بررسي ميزان بقا و عوامل مرتبط با آن در بيماران سيروز كبدي مراجعه كننده به بيمارستان توحيد سنندج (1390 - 1394)

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: سيروز كبدي مرحله نهايي از بيماري مزمن كبد است كه با مختل كردن عملكرد معمول كبد، موجب بروز عوارض گوناگوني در بيمار مي شود. هدف از اين بررسي برآورد ميزان بقا در بيماران مبتلا به سيروز كبدي با استفاده از دو روش نمره دهي MELD و Child-pugh و تاثيرعوامل مرتبط با آن بر روي بقا سيروز كبدي در استان كردستان مورد بررسي قرار گرفت. روش كار: در اين مطالعه همگروهي گذشته نگر، همه افراد با تشخيص سيروز كبدي مراجعه كننده به مركز گوارش و كبد بيمارستان توحيد سنندج در استان كردستان در سال 96- 1390 بررسي شدند. براي آناليز ميزان بقاء از روش كاپلان- مير و لگ رتبه و رگرسيون تك متغيره و محاسبه نسبت مخاطره با استفاده از مدل مخاطره نسبي كاكس انجام گرديد. نتايج: در اين مطالعه 187 نفر از افراد مبتلا به سيروز كبدي مورد بررسي قرار گرفتند كه ميانگين (انحراف معيار) سني آنها 1/56 (6/17) سال كه 115نفر (5/61%) آنها مرد، تعداد 90 نفر (1/48%) بيش از 60 سال و 37 نفر (17.8%) كمتر از 40 سال سن داشتند. در اين مطالعه 85 نفر (5/45%) فوت كرده بودند كه علت فوت 48 نفر (8/57%) آنها سيروز كبدي گزارش گرديد. ميزان بقاي 1، 3 و 5 ساله افراد مبتلا به سيروزكبدي به ترتيب 3/94%، 7/66% و 41% و ميانه بقا 52 ماه بود. در آناليز رگرسيون چند متغييره نشان داد كه افراد با گروه سني كمتر از 40 سال ميزان مرگ و مير بيشتري دارند (HR 2.01, 95% CI 1.17-3.43, P=0.011) ولي در افراد گروه سني 59-40 سال تفاوت آماري معني داري را نشان نداد(P=0.514). در بيماران مبتلا به سيروز كبدي، خطر مرگ در افرادي كه Child pugh آنها مرحله B (HR 1.19, 95% CI 0.78-1.81, P=0.397) بود و همچنين در مرحله C (HR 1.27, 95% CI 0.65-2.48, P=0.482) قرار گرفتند تفاوت آماري معني داري نداشت. نتيجه گيري: خطر مرگ بالا در سنين پايين تر تشخيص سيروز كبدي نشان دهنده شديد بودن بيماري در سن پايين، نياز به پيگيري سريع بيمار، انجام مداخلات بيشتر و توسعه يك سيستم نظارت تشخيصي مي باشد. كلمات كليدي: سيروز كبدي، ميزان بقا، كردستان

81417

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فرشاد شيخ اسماعيلي