اثربخشي ترازدون در درمان آكاتيزيادي حاد ناشي از نورولپتيك ها كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

زمينه و هدف: آكاتيزيا يكي از عوارض شايع داروهاي آنتي سايكوتيك مي باشد. اختلاف نظر در مورد معيارهاي تشخيصي اين عارضه و دشواري تشخيص افتراقي آن با اضطراب و بي قراري ناشي از بيماري زمينه اي موجب گرديده تا گزارشات در مورد ميزان شيوع آكاتيزيا از 5/12تا 75 درصد متفاوت باشد.اين حالت در طي مدت كوتاه از شروع يا افزايش دوز داروها و يا پس از كاهش دوز داروهايي كه در درمان عوارض اكستراپيراميدال استفاده مي شوند رخ مي دهد. بتابلاكرها بعنوان خط اول درمان آكاتيزيا امروزه بعلت عوارض جانبي چون كاهش فشار خون و براديكاردي يا موارد منع مصرف در بيماران ديابتي و بيماران مبتلا به آسم و تداخل دارويي از جمله با كلوزاپين و نياز به تجويز دوز بالا با وجود اثرات مطلوب در درمان آكاتيزيا ،كمتر مورد توجه قرار مي گيرند. اين مطالعه با هدف اثربخشي ترازدون در مقايسه با دارو نما در درمان آكاتيزياي حاد ناشي از نورولپتيك ها انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه بصورت كارآزمايي باليني تصادفي دوسو كور انجام شد. افراد مورد مطالعه از بين بيماران بستري در بيمارستان قدس سنندج كه در اثر مصرف داروهاي نورولپتيك دچار آكاتيزيا شده بودند و داراي معيارهاي ورود به مطالعه بودند انتخاب شدند. تشخيص آكاتيزيا با تاييد باليني روانپزشك و بر اساس مقياس BARS انجام شد. حجم نمونه بر اساس فرمول در هر گروه برابر 25 نفر و در مجموع 50 نفر تعيين شد. مداخله مورد نظر در اين مطالعه 50 ميلي گرم ترازدون بود و بيماران سه روز و 5 روز بعد از مداخله بر اساس مقياس BARS از نظر علايم عيني، ذهني، ديسترس و گلوبال آكاتيزيا مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت داده هاي اين پژوهش با استفاده ازنرم افزار STSTA ورژن 14مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: بيماران 3 و 5 روز بعد از مداخله براساس مقياس BARS و از نظر علايم عيني، ذهني، ديسترس و گلوبال مورد ارزيابي قرار گرفتند و يافته نشان دادند با وجود بهبودي نسبي علايم هيچ رابطه معني داري 3 روز بعد مداخله بين دو گروه در آيتم هاي ديسترس(p=0.09)، ذهني(p=0.83)، عيني (p=0.55 و گلوبال آكاتيزيا (p=0.164)وجود ندارد. بين آيتم هاي ديسترس(P=0.004)، ذهني(P=0.003) عيني(P=0.046) و گلوبال آكاتيزيا(P=0.001) بين دو گروه 5 روز بعد از مداخله رابطه معني دار وجود داشت. از اثرات ناخواسته ترازدون تنها فشارخون وضعيتي بين دو گروه معني دار گزارش شد(p<0.05). نتيجه گيري: مصرف 50 ميلي گرم ترازدون به مدت 3 روز در بهبودي علايم آكاتيزيا موثر نمي باشد اما بعد از 5 روز به طور معني داري باعث كاهش در علايم عيني، ذهني و ديسترس آكاتيزياي ناشي از مصرف نورولپتيك ها در مقايسه با پلاسبو مي شود. كلمات كليدي: ترازدون، آكاتيزياي حاد، نورولپتيك ها

81388

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

نرگس شمس عليزاده، آزاد معروفي