بررسي تاثير آموزش مجازي بر ارتقاء سطح كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: كيفيت زندگي موضوعي پيچيده و چند بعدي است كه دو مقياس سلامت جسمي و سلامت رواني را شامل مي شود. كيفيت زندگي به اين مفهوم است كه فرد چگونه جنبه هاي مختلف زندگي اش را ارزيابي ميكند. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير آموزش مجازي بر ارتقا سطح كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1398 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه از نوع مطالعه مداخله اي بوده و جامعه مورد مطالعه شامل تمامي دانشجويان مونث دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1398 بود. با توجه به اينكه مطالعه بصورت طولي انجام شد و امكان ريزش نمونه ها وجود داشت، حجم نمونه را 80 نفر درنظر گرفتيم. نمونه بصورت طبقه بندي با تخصيص متناسب بصورت تصادفي انتخاب شد. براي جمع آوري داده ها پرسشنامه كيفيت زندگي مرتبط با سلامت WHOQOL-BREF و ويژگي دموگرافيك افراد مورد مطالعه در بدو ورود تكميل شد و سپس در كانال واتساپ ايجاد شده عضو شدند. اين افراد به مدت 2 ماه در معرض مطالب مرتبط با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت و مطالب ارتقا دهنده سلامت قرار گرفتند و پس از اين مدت مجددا پرسشنامه مذكور براي آنها تكميل شد. براي تحليل داده هاي مطالعه از نسخه 12 نرم افزار STATA استفاده شد. ابتدا براي اهداف توصيفي شاخص هاي تمركز و پراكندگي ابعاد چهارگانه كيفيت زندگي مرتبط با سلامت را بهمراه فاصله اطمينان 95% آن برآورد نموديم. سپس براي بررسي تاثير آموزش بر كيفيت زندگي از آزمون ناپارمتري ويلكاكسون استفاده نموديم. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين و انحراف معيار كيفيت زندگي مرتبط با سلامت كلي دانشجويان مورد مطالعه قبل از مداخله 20.2±58.95 و بعد از مداخله 16.91±62.5 بوده و اين تفاوت معني دار بوده است (P-value=0.0002). ميانگين و انحراف معيار بعد سلامت جسماني قبل از مداخله 14.56 ±57.97 و بعد از مداخله 13.87±60.29 بوده و اين تفاوت قبل و بعد معني دار بوده است. (P-Value=0.0002). ميانگين و انحراف معيار بعد سلامت رواني قبل از مداخله 15.69 ±57.01 و بعد از مداخله 21.57±66.25 است و اين تفاوت قبل و بعد معني دار بوده است (Pvalue=0.0000). ميانگين و انحراف معيار بعد سلامت اجتماعي قبل از مداخله 21.08 ±57.08 و بعد از مداخله 19.71±59.72 مي باشد. و اين تفاوت قبل و بعد معني دار بوده است. (Pvalue=0.0002). همچنين ميانگين و انحراف معيار بعد سلامت محيط قبل از مداخله 16.42 ±52.7 و بعد از مداخله 14.69±55.31، بوده است و اين تفاوت قبل و بعد معني دار بوده است (Pvalue=0.0000). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان دهنده تاثير مثبت آموزش مجازي در افزايش رفتارهاي ارتقاء دهنده سلامت و در نتيجه بهبود كيفيت زندگي در دانشجويان بود. واژگان كليدي: آموزش مجازي، كيفيت زندگي مرتبط با سلامت، دانشجويان دختر، پرسشنامه WHOQOL-BREF ، دانشگاه علوم پزشكي كردستان

81384

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

بيژن نوري