بررسي اثر ضد دردي سافرانال و نقش مسير گابائرژيك و اپيوئيدرژيك در موش صحرايي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: گزارش هايي مبني بر اثرات ضد دردي، ضد افسردگي، ضد التهابي، آرام بخشي، خلط آوري و ضد اسپاسمي سافرانال وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات ضد دردي سافرانال در موش صحرايي به روش پلانتار تست و تعيين مسير گابائرژيك و اپيوئيدرژيك بود. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي موش هاي صحرايي نر از نژاد ويستار در 6 گروه 6 تايي گرفتند: گروه هاي آزمايشي شامل گروه كنترل، گروه هاي تحت تيمار با دوزهاي 1mg/kg ، 2mg/kg و 4mg/kg سافرانال به همراه نالوكسان يا فلومازنيل از طريق داخل صفاقي بودند. اثر ضد دردي با استفاده از دستگاه پلانتار در زمان هاي 30، 60 و 90 دقيقه ارزيابي شد. يافته ها : نتايج مطالعه ما نشان داد تزريق داخل صفاقي دوز 2mg/kg سافرانال مدت زمان تاخير در پاسخ به اثرات دردزايي حرارتي در زمان هاي 30، 60 و 90 دقيقه پس از تزريق را بصورت معني داري در مقايسه با گروه كنترل افزايش داد (P<0.05). در حاليكه تجويز فلومازانيل به همراه اين دوز در هر سه زمان از اثر ضد دردي آن جلوگيري كرد (P<0.05). اين الگوي كاهش اثر ضد دردي در تجويز همزمان نالوكسان و سافرانال در هيچكدام از زمان هاي آزمايش شده معني دار نبود. نتيجه گيري : يافته هاي حاصل از اين مطالعه حاكي از اثر ضد دردي سافرانال بود. با توجه به اثر فلومازنيل در پيشگيري از اثر ضد دردي آن، به نظر مي رسد مسير گابائرژيك در بروز اثر ضد دردي سافرانال غالب باشد.

81252

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمدرامان مولودي، كامبيز حسن زاده