بررسي ميزان بقاي بيماران مبتلا به سرطان مثانه و عوامل مرتبط با آن در استان كردستان (1391-1396): مطالعه مبتني بر جمعيت

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

اپيدميولوژي

چكيده: زمينه و هدف: سرطان مثانه، يكي از شايعترين سرطان هاي مجاري ادراري است. ميزان بقاء(Survival Rate) سهمي از بيماران مبتلا به سرطان تعريف مي شود كه در يك دوره زماني مشخص پس از تشخيص زنده مي مانند. ﻫﺪف ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ برآورد ﻣﻴﺰان ﺑﻘﺎي ﻣﺒﺘﻼﻳﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻃﺎن ﻣﺜﺎﻧﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﺪل كاكس ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬار بود. مواد و روشها: در اين مطالعه همگروهي گذشته نگر و مبتني بر جمعيت كه به تحليل بقاء بيماران سرطان مثانه و عوامل مرتبط با آن مي پردازد در ابتدا اطلاعات دموگرافيك و اسناد پزشكي 321 نفر بيمار مبتلا به سرطان مثانه با مصاحبه حضوري و تلفني جمع آوري شد، سپس در مرحله آناليز، براي ترسيم منحني بقاء و مقايسه گروه ها از روش كاپلان ماير و آزمون لگ رتبه اي استفاده شد و ارزيابي اثر عوامل خطر بر ميزان بقاء بيماران با مدل مخاطره نسبي كاكس صورت گرفت. يافته ها: ميانه بقاء كلي بيماران 23/63 ماه بدست آمد و ميزان بقا يك ساله، سه ساله و پنج ساله به ترتيب 87/0، 68/0 و 54/0 بود. در آناليز چند گانه با استفاده از مدل مخاطره نسبي كاكس مشاهده شد متغيرهاي جنسيت، مرد(7/100-37/095%CI: ,78/11=HR)، سن 65 سال و بالاتر(06/11-42/095%CI: ,16/4=HR)، شغل، وضعيت اقتصادي مطلوب،(81/0-19/095%CI: ,39/0=HR) درجه تمايز بالا (98/5-76/195%CI: ,25/3=HR)و مرحله بيماري بر ميزان بقا، بيماران موثر بودند(05/0>P). در اين ميان متغيرهاي محل سكونت، وضعيت تاهل، تحصيلات، نوع هيستولوژي و نوع درمان روي ميزان بقاء بيماران موثر نبودند (05/0<P). نتيجه گيري: ميزان بقا سرطان مثانه در استان كردستان نسبتاً پايين است، با توجه به تاثير مرحله بيماري در زمان تشخيص بيماري بر ميزان بقاء با دسترسي كافي به خدمات تشخيصي و درماني مناسب و برنامه ريزي جهت غربالگري و تشخيص زودرس به ويژه در مردان مي توان بر طول عمر بيماران افزود. كلمات كليدي: : ميزان بقاء، سرطان مثانه، عوامل خطر، مدل مخاطره نسبي كاكس

81227

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

اپيدميولوژي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

دائم روشني، نادر اسماعيل نسب