عنوان
بررسي تاثير يوگا بر شدت سندروم پاهاي بيقرار در بيماران ديابتي نوع دو مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان توحيد سنندج، سال 96
نويسنده اصلي
محمدي، غزال
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري داخلي جراحي
چكيده
چكيده
زمينه و هدف: سندروم پاي بيقرار اختلال حسي حركتي است كه در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو شيوع بيشتري دارد و با افزايش اختلال خواب شبانه موجب خستگي و خواب آلودگي در طي روز، عدم كنترل قند خون و در نتيجه افزايش عوارض مربوط به ديابت و مرگ و مير در اين بيماران مي شود. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير يوگا بر شدت سندروم پاي بيقرار در بيماران نوع دو مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان توحيد سنندج در سال 96 انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي شده يكسو كور مي باشد. نمونه هاي اين مطالعه شامل 114 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان توحيد سنندج بودند. ابزار جمع آوري داده ها شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافيك و باليني، پرسشنامه چهار سوالي غربالگري سندروم پاي بيقرار و پرسشنامه 10 سوالي شدت سندروم پاي بيقرار بود. پس از تكميل پرسشنامه ها در شروع مطالعه گروه مداخله 8 هفته در جلسات 60 دقيقه اي، به مدت يك بار در هفته تحت آموزش تمرينات يوگا و دريافت پمفلت هاي آموزشي و چك ليست ثبت خانگي، جهت انجام تمرينات در منزل قرار گرفتند. گروه كنترل درمان هاي معمول خود را دريافت مي كردند. در پايان هفته هشتم شدت سندروم پاي بيقرار مجددا در دو گروه اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS نسخه 20 و آزمون هاي آماري كاي اسكور، تي تست، تي مستقل، تي زوجي، آناليز واريانس تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: طبق نتايج به دست آمده شدت سندروم پاي بيقرار در گروه مداخله قبل از مداخله (2/405+_570) و بعد از مداخله (1/568+_470) بود كه نشان دهنده كاهش شدت در گروه مداخله مي باشد. دو گروه تفاوت معني داري از لحاظ شدت پاي بيقرار بعد از مداخله داشتند. (P<0/001)
نتيجه گيري: نتايج مطالعه فوق نشان دهنده موثر بودن يوگا در كاهش شدت سندروم پاي بيقرار در بيماران نوع دو مي باشد.
شماره ركورد
81221
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
محمد فتحي