بررسي اثرات محيط مشروط سلول هاي بنيادي جنيني بر بلوغ و باروري اووسيت هاي نابالغ و تكامل جنين هاي موش در شرايط آزمايشگاهي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

علوم تشريح

چكيده سابقه و هدف: اين مطالعه با هدف بررسي اثرات محيط مشروط سلول هاي بنيادي جنيني بر بلوغ و باروري اووسيت هاي نابالغ و تكامل جنين هاي موش در شرايط آزمايشگاهي انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه در چهار بخش انجام شد و طي آن اثرات محيط كشت مخصوص رشد سلول هاي بنيادي جنيني)محيط كشت آزمايش 1 ( و محيط مشروط سلول هاي بنيادي جنيني )محيط كشت آزمايش 2 ) بر بلوغ اووسيت هاي نابالغ، لقاح آزمايشگاهي آنها و تكامل جنين هاي موش حاصل از باروري آزمايشگاهي و تكامل جنين هاي تك سلولي و 8سلولي حاصل از باروري طبيعي بررسي شد. در مرحله اول از محيط كشت α-MEM و در ساير مراحل از محيط كشت KSOM به عنوان محيط كنترل جهت انجام مطالعه استفاده شد. 48 ساعت پس از تزريق 5 واحد PMSG به روش داخل صفاقي به موش هاي NMRI ماده، اووسيت هاي نابالغ از تخمدان موش ها جداسازي شد و به 3 گروه تقسيم شده و در محيط كشت هاي مورد مطالعه كشت داده شدند، پس از آن اووسيت ها با انجام لقاح آزمايشگاهي بارور شدند، جنين هاي بدست آمده تا مرحله بلاستوسيست رشد داده شده و جهت ارزيابي ميزان زنده زائي به رحم موش حامله كاذب منتقل شدند. جهت تهيه تخمك هاي بالغ و جنين هاي تك سلولي و 8 سلولي 48 ساعت پس از تزريق 5 واحد PMSG به روش داخل صفاقي به موش هاي ماده، 5 واحد HCG تزريق شد. يك روز بعد از تزريق HCG تخمك هاي بالغ و 1 يا 3 روز بعد از تزريق HCG از موش هايي كه با موش نر جفت گيري كرده و بارور شده بودند به ترتيب جنين هاي تك سلولي و 8 سلولي جداسازي شدند. تخمك هاي بالغ نيز در محيط HTF با اسپرم هاي تهيه شده از موش نر طبيعي در محيط آزمايشگاه بارور شدند. جنين هاي حاصل از باروري آزمايشگاهي و طبيعي در محيط كشت هاي آزمايش 1 و 2 كشت داده شدند و از محيط كشت KSOM به عنوان محيط كشت كنترل جهت انجام آزمايش ها استفاده شد. جنين هايي كه در مرحله 8 سلولي تهيه شده بودند در سه محيط كشت مورد مطالعه كشت شدند آنهايي كه به مرحله مورولا و بلاستوسيست رسيدند جهت ارزيابي اثر محيط هاي مذكور بر ميزان زنده زائي، به رحم موش حامله كاذب منتقل شدند. يافته ها : براي بخش اول مطالعه: ضريب بلوغ براي محيط آزمايش 2 ( 64/67% ( و براي محيط آزمايش 1 ( 32/22% ) (p<0,05) و براي محيط كنترل α-MEM ( 68/18% ( بود (p>0,05) . ضريب موفقيت درلقاح آزمايشگاهي، براي محيط كنترل (69/44%) , محيط آزمايش 2 (61/53%) و براي محيط آزمايش 1 (0%) بود (p<0,05) .ضريب رشد تا مرحله بلاستوسيست براي اووسيت ها در محيط كنترل به طور معني داري بيش از محيط مشروط بود (51/2% vs 35%) (p<0,05) اما ميزان تولد در مورد هر دو محيط شبيه بود) 47% vs 40% ) (p>0,05) . براي بخش دوم مطالعه: 62/02% از جنين هاي محيط كنترل KSOM به مرحله 2 سلولي و 35/44% به مرحله بلاستوسيست رسيدند اما هيچكدام از جنين هاي مورد مطالعه در محيط آزمايش 1 و 2 نتوانستند از مرحله 2 سلولي عبور كنند و رشد آنها در مرحله 2 سلولي متوقف شد (0%) . براي بخش سوم مطالعه: 83/58% از جنين هاي محيط كنترل KSOM به مرحله 2 سلولي رسيدند و 65/67% توانستند به مرحله بلاستوسيست برسند اما هيچكدام از جنين هاي مورد مطالعه در محيط آزمايش 1 و 2 نتوانستند از مرحله 2 سلولي عبور كنند و رشد آنها در مرحله 2 سلولي متوقف شد (0%) . براي بخش چهارم مطالعه: 93/54% از جنين هاي محيط كشت كنترل KSOM توانستند به مرحله بلاستوسيست برسند و مقدار آن براي جنين هاي منتقل شده به محيط آزمايش 1(87/09%) و محيط آزمايش 2 (95/38%) بود. بلاستوسيست ها به موش هاي حامله كاذب انتقال داد ه شدند. ميزان موفقيت در لانه گزيني و تولد در محيط كنترل KSOM (57/14%) و در محيط آزمايش 2 (59/37%) بود. نتيجه گيري: نتايج بدست آمده نشان داد كه محيط آزمايش 2 )محيط مشروط( از بلوغ اووسيت هاي وزيكول زاينده، تا مرحله متافاز 2 به خوبي حمايت كرده و توانايي لقاح را در آنها القا مي كند. ولي نمي تواند جنين ها را از مرحله 2 سلولي عبور دهد اما براي رشد جنين از مرحله بيش از 8 سلولي به بعد مناسب است. واژه هاي كليدي: محيط مشروط سلول هاي بنيادي جنيني، بلوغ آزمايشگاهي، رشد فوليكول، لقاح آزمايشگاهي

80914

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

علوم تشريح

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فردين فتحي