بررسي ميزان عوامل تنيدگي زا در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مركز دياليز شهر سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كرمان ,

آموزش پرستاري(داخلي ، جراحي )

اين پژوهش مطالعه اي توصيفي است كه به منظور بررسي ميزان عوامل تنيدگي زا در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مركز دياليز شهر سنندج انجام گرفته است . نمونه پژوهش شامل 60 بيمار تحت درمان با همودياليز مراجعه كننده به مركز دياليز شهر سنندج بود. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه اي مشتمل بر 32 سوال مربوط به عوامل تنيدگي زا با مقياس رتبه اي چهار درجه اي ليكرت بود و با نمرات كسب شده مورد سنجش و در مجموع نمرات بعنوان عوامل تنش زا معين گرديد. اطلاعات مربوط به ويژگيهاي دموگرافيك و ميزان عوامل تنش زا در بيماران همودياليزي جمعآوري و در 32 جدول خلاصه و تنظيم گرديد. سپس با استفاده از روشهاي آماري توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . از طرفي مشخص شد كه بيماران با برآورد فاصله اي ( ضريب اطمينان 95) بصورت (6/19 8/3) درصد عوامل تنش زا در سطح كم ، بيماراني با برآورد فاصله اي(ضريب اطمينان 95) بصورت (6/91 8/71) درصد عوامل تنش زا در سطح متوسط و ساير بيماران با برآورد فاصله اي(ضريب اطمينان 95) بصورت (6/12 6/0) درصد عوامل تنش زا را در سطح زياد تجربه كرداند. از طرفي روشهاي آماري نشان داد بين ميزان عوامل تنش زا و متغيرهاي (جنس و شغل ) ارتباط معني داري وجود دارد. در حاليكه اين ارتباط با ساير ويژگيهاي دموگرافيك مورد بررسي (سن ، وضعيت تاهل ، ميزان تحصيلات ، طول مدت درمان ، تعداد دفعات همودياليز در هفته ) مشاهده نگرديد. همچنين بين نمرات حاصل از عوامل تنش زاي فيزيولوژيك و رواني اجتماعي تفاوت معني داري مشاهده نشد. در پايان به منظور تداوم بررسي در زمينه فوق براي پژوهشهاي بعدي و كاربرد نتايج حاصله پيشنهاداتي ارائه شده است .

80101

دانشگاه علوم پزشكي كرمان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عصمت نوحي