بررسي تاثير آموزش بر رفتارهاي بهداشتي مادران كودكان 6تا12سال بستري در بيمارستان مادر و كودك سنندج در رابطه با پيشگيري از تيفوئيد در سال 1372

دانشگاه علوم پزشكي ايران ,

آموزش پرستاري كودكان

اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي مي باشد كه به منظور تعيين تاثير آموزش بر رفتارهاي بهداشتي مادران كودكان 6 تا 12 سال بستري در بيمارستان مادر و كودك شهر سنندج در رابطه با پيشگيري از بيماري تيفوئيد بر روي 60 مادر (دو گروه 30 نفري مادراني كه كودكانشان مبتلا به تيفوئيد بوده و مادراني كه كودكانشان مبتلا به هر بيماري غير از تيفوئيد بوده اند) انجام گرفت و جهت انتخاب نمونه ها از شيوه نمونه گيري تصادفي دو مرحله اي استفاده شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه اي است دو قسمتي كه بخش اول با 11 سوال در ارتباط با مشخصات فردي و اجتماعي واحدهاي مورد پژوهش و بخش دوم با 42 سوال در زمينه پيشگيري از بيماري تيفوئيد بوده است . نتايج حاصل از مقايسه ميزان اطلاعات قبل و بعد از آموزش نشان داد كه آموزش به اين امر با بيش از 95 درصد اطمينان موثر بوده است . داده هاي اين تحقيق از نوع كمي و كيفي بوده ، تجزيه و تحليل داده ها براي اهداف پژوهش از طريق آمارتوصيفي و استنباطي انجام گرفت و نتايج به صورت جداول توزيع فراواني و درصد به نمايش گذاشته شده است . روشهاي آماري براي تعيين تاثير آموزش بر رفتارهاي بهداشتي مادران كودكان 6 تا 12 سال در مورد تك تك سوالات تست آماري مك نمار بوده كه بر طبق آن موثر واقع شدن آموزش بررسي شد. جهت بررسي تاثير آموزش و تعيين روابط آنها با متغيرهاي سن ، تحصيلات ، وضعيت تاهل و غيره ازآزمون تي زوج استفاده گرديد. جهت تعيين تفاوت رفتارهاي بهداشتي مادران با مشخصه هاي فردي و اجتماعي بين دو گروه مبتلا و غير مبتلا از آزمون تي كلي استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش در دو گروه موثر بوده است . و بر اين اساس پيشنهاداتي جهت پژوهشهاي بعدي ارائه شده است . كاربرد يافته هاي اين پژوهش جهت آموزش پرستاري، خدمات پرستاري و ... مورد بحث قرار گرفته است .

80091

دانشگاه علوم پزشكي ايران ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فاطمه دباغي