بررسي مقايسه اي دو محلول دهانشويه نرمال سالين و بيكربنات سديم درپيشگيري از ضايعات دهاني بيماران مبتلا به كوماي بستري در بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني كردستان در سال 1373

دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي ,

آموزش پرستاري گرايش داخلي جراحي

پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه تجربي است كه در سال 1373 دربيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام گرفته است . هدف از اين مطالعه تعيين مقايسه اي تاثير دو محلول دهانشويه بيكربنات سديم و نرمال سالين در پيشگيري از ضايعات دهاني بيماران مبتلا به كوما مي باشد. در اين پژوهش 76 بيمار مبتلا به كوما و نيمه كوما كه در اثر ضربه مغزي و حوادث عروقي مغز دچار اختلال هوشياري شده اند در دو گروه 38 نفري مورد بررسي قرار گرفته و هر دو گروه از نظر متغيرهايي چون سن ، جنس ، سطح هوشياري، ميزان سرم مصرفي در 24 ساعت ، وجود لوله تراشه ، وجود لوله بيني به معده ، دندان مصنوعي - دندان خراب ، سابقه مصرف سيگا، تعدادسيگار مصرفي در روز، ميزان اكسيژن و روش مصرف آن ، انجام ساكشن - تعداد دفعات ساكشن در روز، وجود تراكياستومي ، علت كوما، درجه حرارت بدن ، وجود لوله هوايي در دهان ، نوع آنتي بيوتيك و داروهاي مصرفي همگون شدند. هركدام از گروهها با يكي از دو محلول يادشده دهانشويه شدند. عمل دهانشويه هر سه ساعت يكبار به مدت 5دقيقه در طي 7روز و هر 12 ساعت يكبار دهان نمونه هاي پژوهش از نظر ضايعات دهاني بررسي شده و در چك ليست ثبت شده است . دهان نمونه هاي پژوهش در دو گروه از نظر خشكي دهان ، زخم مخاط دهان ، زخم زبان ، پلاك مخاط دهان ، زخم لثه ، زبان باردار، تنفس بدبو، غشاء سفيد يا خاكستري كانديدايي و تورم و قرمزي غده پاروتيد مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه اگرچه بيكربنات سديم در پيشگيري از ضايعات موثرتر بوده است اما اختلاف معني دار آماري بين دو گروه و هركدام از ضايعات دهاني به علت تعداد كم ضايعات وجود ندارد. اما در مجموع تعداد ضايعات دهاني در دو گروه مورد بررسي نشان داد كه اختلاف معني دار آماري بين تعداد ضايعات دهاني وجود دارد بدين معني كه تاثير بيكربنات سديم در پيشگيري از ضايعات دهاني موثرتر از نرمال سالين مي باشد.

80083

دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مرضيه شهابي