عنوان
بررسي طرحواره هاي غير انطباقي اوليه در سوء مصرف كنندگان مواد مخدر و ارتباط آن با اختلال شخصيت در شهرستان سنندج در سال 1389
نويسنده اصلي
حيدري پور، شكوفه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان , كتابخانه مركزي
رشته تحصيلي
پزشكي
كليدواژه فارسي
اغتياد به مواد , اختلالات شخصيت
چكيده
چكيده:
اين طرحواره هاي غير انطباقي در بروز رفتارهايي از قبيل خودآزاري و پرخوري رواني شروع مصرف مواد، نوع ماده مصرفي، الگوي اعتياد استمرار مصرف و عدم همكاري در درمان تاثيرگذار مي باشند. اين مطالعه با هدف تعيين طرحواره هاي غير انطباقي اوليه در افراد سوء مصرف كننده مواد مخدر و ارتباط آن با اختلال شخصيت در مراكز ترك اعتياد شهرستان سنندج در سال 1389 انجام گرديد.
روش بررسي:
اين مطالعه بصورت توصيفي - تحليلي روي 100 فرد مبتلا به سوء مصرف مواد مخدر مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد سنندج در سال 1389 انجام گرفت. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه SCID.II سال 1990 جهت تشخيص استاندارد شده اختلالات محور دو بر اساس DSM-4-R و ارزيابي كارآمد باليني مي باشد. و پرسشنامه طرح واره (نسخه سوم فرم كوتاه و 2005) فارسي با ضريب الفاي كرونباخ 0/94 بدست آمد داده ها پس از جمع آوري وارد با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصيفي و تحليلي و T-test و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها:
در اين مطالعه شيوع اختلال شخصيت مرزي 53% و شيوع اختلال شخصيت ضد اجتماعي 14% و افراد فاقد اختلال شخصيت 33% بودند. اختلال شخصيت مرزي با طرحواره هاي رها شدگي و بي اعتمادي / بدرفتاري ارتباط دارد. بين سطح تحصيلات و طرحواره هاي غيرانطباقي، ارتباط معني دار آماري وجود دارد. بين افراد معتاد مجرد با متاهل در حيطه بريدگي و طرد، گوش به زنگي بيش از حد و بازداري و حيطه ديگر جهت مندي تفاوت معني دار آماري وجود نداشت (P>0.05). فقط در حيطه نقصان محدوديتها طرحواره انزواي اجتماعي بين مجردها و متاهل ها تفاوت معني دار آماري مشاهده شد (P<0.05). حيطه هاي خودگرداني و عملكرد مختل، نقصان محدوديتها و بريدگي و طرد با تحصيلات ارتباط معني دار آماري مشاهده شد (P<0.05). اما در حيطه هاي ديگر جهت مندي و گوش به زنگي بيش از حد و بازداري با تحصيلات افراد ارتباط وجود نداشت (P>0.05). يافته ها نشان داد كه بين شخصيت مرزي و ضد اجتماعي در حيطه هاي مختلف طرحواره تفاوت معني دار آماري وجود ندارد. اما بين افراد دچار اختلال شخصيت با افراد معتاد بدون اختلال شخصيت در حيطه هاي خودگرداني و عملكرد مختل و نقصان محدوديتها تفاوت معني دار وجود دارد (P<0.05).
نتيجه گيري:
از يافته هاي اين مطالعه مي توان نتيجه گيري نمود كه الگوي طرحواره غيرانطباقي افراد معتاد در برخي طرح واره ها و حيطه ها داراي اختلال هستند. همچنين معتادان داراي اختلال شخصيت نسبت به افراد بدون اختلال شخصيت از طرحواره غيرانطباقي مشكل دارتري برخوردارند.
شماره ركورد
79715
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان , كتابخانه مركزي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
فرزين رضاعي