بررسي ميزان رضايتمندي زنان تحت پوشش واحد بهداشت خانواده پايگاههاي بهداشت شهر سنندج و تعيين عوامل موثر بر آن در سال 1380

دانشگاه علوم پزشكي تهران ,

مديريت خدمات بهداشتي و درماني

مقدمه : هدف اصلي مديريت كيفيت فراگير رضايت مشتري است و در سيتم بهداشتي رضايتمندي جمعيت تحت پوشش يسيار با اهميت مي باشد و زمينه مشاركت فعال آنان را در مراقبتهاي اوليه بهداشتي فراهم مي سازد روش تحقيق : اين پژوهش با هدف بررسي رضايتمندي زنان تحت پوشش واحد بهداشت خانواده پايگاههاي بهداشت شهر سنندج و عوامل موثر بر آن در سال 1380 انجام شده است با استفاده از روش نمونه گيري چند مرحله اي اطلاعات مربوط به 580 زن 15 تا 59 ساله تحت پوشش پايگاههاي بهداشت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت ابزار جمع آوري اطلاعات پرسش نامه بود تجزيه و تحليل داده ها به كمك نرم افزار SPSS.win و استفاده از آمار توصيفي و آزمونهاي آماري chi square Fisher صورت گرفته است . نتايج : اين مطالعه نشان داد كه 2/71درصد زنان به پايگاه بهداشت مراجعه و 8/28درصد نيز مراجعه نمي كنند. زنان مهمترين علت عدم مراجعه را عدم نياز به دريافت خدمات يا 2/60درصد بيان نمودند. 38درصد زنان مورد مطالعه بيسواد و بقيه آنان باسواد بودند. ميزان رضايتمندي در كل از واحد بهداشت خانواده 85درصد بود. ميزان رضايتمندي از واحد واكسيناسيون و واحد مامايي و واحد مادر و كودك به ترتيب 5/90درصد و 5/84درصد و 74درصد بود و بالاترين ميزان نارضايتي از واحد مادر و كودك با 3/17درصد بود مهمترين علل نارضايتي زنان مورد مطالعه مدت زمان انتظار جهت دريافت خدمات و آموزشهاي بهداشتي بود. بين ميزان رضايتمندي زنان و مدت زمان انتظار جهت دريافت خدمات رابطه معني دار آماري )P>0/100( وجود دارد. همچنين بين ميزان رضايتمندي زنان و ساعت مراجعه به پايگاه بهداشت رابطه معني دار )P>0/30( وجود داشت . نتيجه گيري: ميزان رضايت مندي از واحد بهداشت خانواده در حد قابل قبولي است اما با توجه به اينكه هميشه مي توان ميزان رضايتمندي را با ارتقاء كيفيت ارائه خدمات و استفاده بهينه از منابع و امكانات بالا برد. بنابراين با استفاده از روش مديريت كيفيت فراگير مي توان بطور مداوم بر رضايتمندي مشتريان داخلي و خارجي سيستم افزود و در تهايت ارتقاء سلامت جامعه را شاهد بود.

79589

دانشگاه علوم پزشكي تهران ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ابوالقاسم پور رضا