بررسي ميزان شيوع آلودگيهاي انگلي مشترك بين انسان و دام در دامهاي كشتار شده در كشتارگاه شهرسنندج در سه ماه بهمن و اسفند 1385 و فروردين 1386

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

شيوع آلودگيهاي انگلي مشترك بين انسان و دام در كشتارگاه شهر سنندج در بهمن و اسفند 1385 و فروردين 1386. پروتئين يكي از مهمترين منابع غذايي انسان ميباشد از منابع مهم و اصلي اين گروه غذايي دام ميباشدبا عنايت به جمعيت دامي كشور كه حدود 80 ميليون نشخوار كننده كوچك و 8 ميليون گاو برآورد شده است . بيماريهاي انگلي دام از دو منظر مهم و قابل بحث است يكي به عنوان تهديدي براي منابع گوشتي بشر كه سالانه موجب مرگ و مير و هدر رفتن مقدار زيادي از اين منابع ميگردد و ديگري به دليل چرخه خاص زندگي بعضي از اين انگل ها كه منجر به آلوده شدن انسان مصرف كننده ميگردد. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي ميباشد. روش گردآوري براساس موارد ثبت شده در پرونده هاي موجود در دامپزشكي استان كردستان بود.داده هاي جمعآوري شده با برنامه نرم افزاري spsswin مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . از تعداد 14072 راس دام ذبح شده اعم از گوسفند، بز، گاو و گوساله در كشتارگاه شهر سنندج تعداد 1363 راس دام 69/9درصد آلوده به انواع انگل هاي مورد مطالعه در اين تحقي بودند كه كيست هيداتيك با 44/5 درصد آلودگي بيشتر ين شيوع را در بين انگل هاي مورد مطالعه دارا بود و بعد از آن فاسيولاهپاتيكا با 55/2درصد ابتلا و در رتبه بعدي ديكروسوليوم با 8/1 درصد آلودگي قرار داشت و آلودگي به ساركوسيتسيت با 07/0 درصد وسيستي سركوس با 007/9 درصد در رتبه بعدي قرار داشتند. بحث و نتيجه گيري: شيوع آلودگي هاي انگلي مشترك بين انسان و دام در اين مطالعه 69/9 درصد بدست آمد. كيست هيداتيك با 44/5 درصد آلودگي بيشترين شيوع را در بين انگل هاي مورد مطالعه داشت بين شيوع انگلهاي مورد مورد مطالعه اختلاف آماري معني دار وجود داشت

79526

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

قاسم زميني