بررسي شيوع سزارين و علل انجام آن در سالهاي 1384 و 1374 در بيمارستان بعثت سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

سزارين شايعترين عمل جراحي ميباشد. هدف از انجام ابن مطالعه بررسي ميزان شيوع و علل انجام سزارين و تغييرات آن طي يك دهه اخير، از سال 1374 تا 1384 در بيمارستان بعثت سنندج بود تا بر اساس نتايج آن در صورت لزوم در جهت كاهش ميزان سزارين برنامه ريزي شود. روش مطالعه : داده هاي مورد نياز از طريق بررسي پرونده هاي بايگاني به صورت سرشماري تمام موارد سزارين در دو سال انجام شد نو مطالعه از نوع توصيفي و تحليلي بود كه به صورت گذشته نگر انجام شد. نتايج حاصله حاكي از آن است كه شيوع كلي سزارين نسبت به تمام زايمانها در 4/16درصد در سال 74 به 38درصد در سال 1384 افزايش يافته است كه حدود بيش از دو برابر بوده است . شايعترين علتها به ترتيب شيوع در سال 1374 عبارت بودند از: 1- سابقه سزازين قبلي (3/18درصد)، 2- تنگي لگن (7/16درصد)، 3- ديسترس جنيني (5/13درصد)،4- پرزانتاسيون معيوب (9/9درصد.) اما در سال 1384 مهمترين علت ها به ترتيب شيوع عبارت بودند از: 1- سابقه سزارين قبلي (8/27)2- ديسترس جنيني (5/14) 3-تنگي لگن (3/10) 4- پزانتاسيون معيوب (5/8.)نتيجه نهايي اينكه با افزايش شيوع ديسترس جنيني در سال 84 نسبت به سال 74 و كاهش شيوع تنگي لگن در سال 1384جاي اين دو علت اصلي با هم عوض شده بطوري كه ديسترس جنيني در سال 84 در مقام دوم قرار گرفته است . در مجموع به نظر مي رسد كه ندادن فرصت زايماني به اكثر موارد تنگي لگن ، ماكروزومي و سزارين قبلي و كم بودن موارد القاءزايماني قبل از سزارين از علل عمده شيوع بالاي سزارين در اين مركز باشد.

79504

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

آويز رحيم زاده