تعيين توزيع فراواني سل خارج ريوي و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به سل در شهرستان سنندج در سالهاي 1380 تا 1383

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

تحقيق با هدف تعيين توزيع فراواني سل خارج ريوي و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به سل خارج ريوي در شهرستان سنندج از سالهاي 1380 تا 1383 انجام شد. سل يكي از قديمي ترين بيماريهايي است كه انسان را مبتلا مي كند. بيماري معمولا ريه هارا درگير مي كند اما در (3/1)موارد درگيري خارج ريوي وجود دارد.سل خارج ريوي مي تواند به صورت ايزوله يا همزمان با درگيري ريوي ايجاد شود. در حال حاضر پاندمي HIV باعث افزايش محسوسي در سل خارج ريوي شده است . مطالعه از نوع توصيفي بوده و روش نمونه گيري به طريق سرشماري و تهيه چك ليست و بعد از تكميل كردن اطلاعات توسط نرم افزار SPSS WIN مورد تجزيه و تحليل قرار داده شد. در اين مطالعه شيوع بيماري سل خارج ريوي، طي 4 سال از بين 383 بيمار مبتلا به سل 137 نفر (16/38) كل مسلولين بدست آمد. از نتايج بدست آمده از 137 مورد، 75 زن با (7/54) و ميانگين سني (41/44) و حداقل سن 5/3 سال و حداكثر سن 85 سال بوده است و بيشترين فراواني با (2/21) در گروه سني 49-40 سال و كمترين شيوع مربوط به گروه سني زير 20 سال با (3/7) بود و كليه بيماران داراي مليت ايراني بوده اند و 107 مورد با(1/78) شهري بوده اند. بيشترين فراواني عضو مبتلا غدد لنفاوي با (27) و به دنبال آن به ترتيب : كليه و مجاري ادراري تناسلي ، پلور، استخوان و مفاصل ، شكم ، پريتونن و مننز قرار داشتند.شايعترين محل درگيري در مردان پلور با (2/24) و در زنان غدد لنفاوي گردني با (3/17) بوده اند و شايعترين محل درگيري در مبتلايان شهري غدد لنفاوي گردني با (8/17) و در روستائيان ، كليه و مجاري ادراري تناسلي با (7/16) بدست آمده است .از كليه افراد 62 مورد، اسكار BCG با(3/45) داشتند و 75 مورد با (7/54) بدون اسكار بوده اند و 9 مورد با (6/6) داراي عود و درمان مجدد بوده اند

79380

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

شهلا افراسيابيان