بررسي ميزان فراواني بيماريهاي ركتوسيگموئيد در نمونه هاي ارسالي به بخش پاتولوژي بيمارستان بعثت سنندج در شش ماه اول سال 82

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

وجود بيماريهاي ركتوسيگموئيد از موارد شايع مراجعه به پزشكان مي باشد كه در اين موارد تشخيص به موقع و درمان مناسب حائز اهميت بسيار مي باشد. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان فراواني بيماريهاي ركتوسيگموئيد در نمونه هاي ارسالي به بخش پاتولوژي بيمارستان بعثت سنندج در 6 ماه اول سال 1382 به صورت توصيفي طراحي و اجرا شده است . روش جمع آوري داده ها با مراجعه به دفاتر موجود در مركز پاتولوژي بيمارستان بعثت بوده و از بين كليه نمونه هاي پاتولوژي، نمونه هاي مربوط به بيماريهاي ركتوسيگوئيد كه 100 نمونه بوده به روش سرشماري انتخاب گرديد و متغيرهاي مورد نظر شامل سن ، جنس ، علائم باليني و تشخيص پاتولوژي استخراج گرديد و داده ها وارد نرم افزار SPSS - win گرديد و با استفاده از آمار توصيفي تجزيه و تحليل صورت گرفت . نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه از ميان كل نتايج پاتولوژي 86 نفر ( 86 درصد) مربوط به انواع غير نئوپلاستيك و 14 نفر (14 درصد) مربوط به ضايعات نئوپلاستيك بوده كه از اين 14 نفر 9 نفر (3/64 درصد) Malignant (كلا از نوع آدنوكارسينوما) و (7/35 در صد) Benine (از نوع آدنوم و پوليپ ) بوده اند. از 100 نمونه مورد مطالعه 68 نفر (68 درصد) مرد و 32 نفر (32 درصد) زن بودند و نسبت مرد به زن 1/2 به 1 بوده است . بيشترين سن شيوع در بيماريهاي ركتوسيگموئيد در دهه پنجم و ششم زندگي بوده و بيشترين سن شيوع آدنوكارسينوما در دهه هفتم زندگي بوده است كه 7/66 درصد موارد مرد و 3/ 33 درصد موارد آن زن بوده كه نسبت مرد به زن 02/2 بوده است و شايعترين علامت باليني در انواع نئوپلاستيك و غير نئوپلاستيك درد شكمي بوده است . با توجه به شيوع بالاي بيماريهاي ركتوسيگموئيد و وجود انواع بدخيم در آنها لازم است كه مطالعه اي در زمينه ميزان فراواني و علائم باليني و تشخيص بيماريهاي ركتوسيگموئيد صورت گيرد

79274

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مهرداد پاركي