بررسي فراواني تومورهاي بافت نرم دربيماران مراجعه كننده با تشخيص اوليه : تومورهاي بافت نرم به بيمارستان بعثت سنندج از تاريخ 1/7/75 تا 1/7/81

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

مقدمه : تومورهاي بافت نرم تومورهاي مزان شيمي هستند كه از بافت غير اپي تليال خارج اسكلتي به استثناء احشا پوششي مغز و دستگاه لنفور تيكولر نشات گرفته و داراي منشا عضلاني ، چربي ، بافت فيبروز، عروق و اعصاب مي باشند. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني نسبي انواع تومورهاي بافت نرم به تفكيك نوع موتور، جنس ، سن ، و محل تومور مي باشد. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت توصيفي بوده است . جامعه آماري شامل نمونه هاي بيوپسي 265 بيمار كه با تشخيص اوليه تومورهاي بافت نرم در سالهاي 81-75 تحت عمل جراحي قرار گرفته بودند. نتايج : از بررسي نتايج پاتولوژي با تشخيص اوليه تومورهاي بافت نرم ليپوم ها با 120 بيمار(3/45 در صد) به عنوان شايعترين تومور بافت نرم شناخته شد و پس از آن كيست هاي سينوويال با 59 بيمار (3/22 در صد) و همانژيوم ها با 33 بيمار (4/12 در صد) و نروفيبروم با 13 بيمار(9/4 در صد) و تومورهاي ژانت سل با 12 بيمار (5/4در صد) كل تومورها در رده بندي قرار گرفتند. نسبت ابتلا در زنان بيشتر از مردان بود(زنان 8/52درصد و مردان 2/47 درصد) و ليپومها در زنان بيشتر از مردان ديده شدند بطوري كه از مجموع 120 بيمار مبتلا به ليپوم 68 مورد(7/56 درصد) همانژيومها در زنان بيشتر از مردان ديده شدند بطوري كه از مجموع 33 بيمار مبتلاء به همانژيوم 18 مورد(6/54 درصد) را زنان و 15 مورد(4/45 در صد) را مردان تشكيل دادند. همانژيوم ها در گروه سني زير 19 سال )Child hood(، با 18 بيمار (5/54 درصد) از مجموع 33 بيمار به عنوان شايعترين تومور در اين گروه سني شناخته شدند. از لحاظ سني بيشترين موارد ابتلاء به تومورهاي نسج نرم را به ترتيب در گروههاي سني 29-20 سال و 49-40 سال را شامل شدند و كمترين ميزان ابتلاء در گروههاي سني بالاي 50 سال مشاهده شدند. از نظر محل ابتلاء اندام تحتاني با 93 مورد( 1/35 درصد) بيشترين درصد و سروگردن با 25 مورد(4/9 درصد) كمترين درصد از كل تومورها را به خود اختصاص دادند. در اين مطالعه از مجموع 265 بيمار، 6 مورد بدخيم (26/2 درصد) و شايعترين نوع بدخيم فيبروهيستيوسايتوماي بدخيم با 3 مورد شناخته شدند. (لغات كليدي- تومور بافت نرم - ليپوم - نرو فيبروم - همانژيوم - كيست سينوويال )

79265

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مهرداد پاركي