بررسي ميزان هموگلوبين گليكاته (Hb-Alc) و عوامل موثر بر آن در بيماران ديابتي مراجعه كننده به مركز ديابت استان كردستان از تير ماه لغايت اسفندماه 1378

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

باتوجه به شيوع بيماري ديابت قندي واهميت كنترل آن در پيشگيري از عوارض شناخته شده آن و به منظور تعيين وضعيت كنترل گليسميك بيماران ديابتي ، باعلم به اينكه اندازه گيري هموگلوبين گليكاته )Hb-Alc( و عوامل موثر بر آن در بيماران ديابتي مراجعه كننده به مركز ديابت استان كردستان (واقع در بيمارستان توحيد سنندج ) از اول تير ماه لغايت آخر اسفندماه 1378 صورت گرفته و مقايسه نتايج با تحقيقات دانشگاه هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي - درماني اصفهان ، كاشان و يزد و همچنين مطالعات انجام شده كشورهاي آمريكا، فرانسه ، فنلاند، سوئد و... مي باشد. پژوهش انجام شده به روش توصيفي )Descriptive( بر روي جمعيت بيماران ديابت شناخته شده استان كردستان ، مراجعه كننده به مركز ديابت استان كردستان در سال 1378 (اول تير لغايت آخر اسفند) انجام شد. از بيماران مراجعه كننده تعداد 223 نفر به روش نمونه گيري متوالي انتخاب شده واز نظر متغييرهاي جنس ، سن ، ميزان تحصيلات ، نوع ديابت ، نوع درمان ، طول مدت مراجعه به درمانگاه ، محل سكونت و ميزان هموگلوبين گليكاته )Hb-Alc( مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه مقطعي ، وضعيت كنترل گليسميك بيماري بر اساس تعيين ميزان Hb-Alc انجام و بيمارانيكه مقدار اين شاخص آنها كمتر از 8 درصد بود به عنوان كنترل گليسميك عالي 99/8-01/8 درصد كنترل گليسميك خوب ، 11-9 درصد كنترل گليسميك متوسط و بيش از 11 درصد كنترل گليسميك ضعيف يا عدم كنترل تلقي گرديد. ميزان Hb-Alc به روش كالريمتري تعيين و خصوصيات جنس ، سن ، ميزان تحصيلات ، نوع ديابت ، نوع درمان ، طول مدت مراجعه به درمانگاه و محل سكونت ثبت گرديد. پس از جمعآوري اطلاعات ، داده ها واردمحيط نرم افزار وSPSS WIN 9 گرديد و با استفاده از فرمول آمار توصيفي ، تحليل گرديدند.نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه از 223 بيمار فوق الذكر3/41 درصد مذكر و 7/58 درصد مونث بودند.محدوده سن بيماران از 10 سال تا 74 سال متفاوت بوده و 7/46 درصدبيماران در محدوده سني 35 تا 54 سال بودند. 26 درصد بيماران بي سواد و تنها 2/15 درصد بيماران تحصيلات بالاتر از ديپلم داشتند. 3/19 درصد بيماران ديابت وابسته به انسولين (تيپ 1)و 78 درصد بيماران ديابت غير وابسته به انسولين (تيپ 2) داشتند و تنها 9/. درصد بيماران ديابت جوانان با شروع در بزرگسالي )MODY( و 8/1 درصد بقيه ديابت حاملگي داشتند. 5/17 درصد بيماران از رعايت رژيم غذايي تنها،8/23 درصد از انسولين و بقيه (7/58 درصد)از داروهاي ضد ديابتي خوراكي استفاده مي نمودند. 6/16 درصد بيماران مورد جديد )NEW Case( و بقيه مرجعه كنندگان قبلي بودند. 2/94 درصد بيماران ساكن شهر سنندج ،5/4 درصد ساير شهرهاي استان و تنها 3/1 درصد روستايي بودند

79106

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

افسانه شريفيان