بحث و بررسي پيرامون مسايل مورد جدل ACADEMIC CHALLENGE سدرم پرولاپس دريچه ميترال و ديدگاههاي مختلف طي 27 سال گذشته تا امروز

دانشگاه علوم پزشكي ايران ,

پزشكي

سندرم پرولاپس دريچه ميترال شايعترين بيماري دريچه اي است كه درصد متنوعي از عموم افراد را مبتلا مي سازد.اين بيماري بطور اوليه و بدون علت واضح مي تواند وجود داشته باشد و از طرف ديگر مي تواند همراه برخي از بيماريهاي ديگر وجود داشته باشد. ضايعه پاتولوژيك مربوط به MVP منحصر به لت هاي دريچه نبوده و به قسمتهاي تشكيلات دريچه ميترال كشيده شود، غالبا" لت خلفي در گيراين مسئله است ولي احتمال گرفتاري لت قدامي هم وجود دارد در بعضي موارد پرولاپس دريچه ميترال همراه با پرولاپس تريكو سپيد و آئورت مي باشد(مخصوصا" در سندرم مارفان ) مهمترين يافته پاتولوژي: دژنرسانس ميگزوماتوي لايه مياني مي باشد. گر چه تغيير شكل ميگزوماتو موجب از دست دادن ساختمان طبيعي دريچه همراه با افزايش ماده زمينه اي مي شود ولي واكنش آماسي تاكنون گزارش نشده است . قابل توجه ترين ماده افزايش يافته عبارت از اسيدموكوپلي ساكاريد است . اين سئوال كه چرا بيماران MVP تظاهرات نسبتا" شايعي بصورت درد سينه و آريتمي و غيره دارند، نمي دانيم اما پاتولوژي نارسايي حاد و مزمن در زمينه اين سندرم بخوبي ترسيم شده است كه مربوط به اختلال عملكرد حاد و مزمن تشكيلات دريچه ميترال مي باشد كه خود نتيجه پارگي طنابهاي وتري و يا اتساع آنولوس ميترال است علائم و نشانه هاي بيماري از يك مرحله بدون سمپتوم تا مراحل مخاطره آميز مرگ ناگهاني و از يك بيماري تا بيماري ديگر فرق مي كند. علائم قلبي و غير قلبي غالبا" غير اختصاصي بوده و كمك چنداني به تشخيص بيماري نمي كنند. علائم ECG و CXR نيز كمك چنداني نمي كنند. اما معاينه بيمار و سمع قلب بسيار با ارزش بوده و بعنوان يك اصل مهم تلقي مي شود، توجه به كليك سيستولي و سوفل سيستولي جهت تشخيص اهميت دارد. از مانورهاي فيزيولوژيك ، (ايستادن يا والسالوا) و يا فارماكولوژيك مي شود به منظور تشخيص و تائيد MVP و افتراق يافته هاي سمعي از ساير علل ميتوان سود برد. مفيدترين وسيله غير تهاجمي براي تشخيص و ارزيابي بيماري اكوكارديوگرافي است . در بعضي موارد نه يافته سمعي وجود دارد و نه اكو يافته اي دارد كه در اينجا مي توان از آنژيوگرافي بطن چپ استفاده كرد. سير باليني و پروگنوز بيماري عموما" رضايت بخش است و بعنوان يك بيماري خوش خيم شناخته مي شود. با اين حال 30 درصد - 15 موارد بيماران دچار عوارض مي شوند. شايعترين اين عوارض به ترتيب عبارتند از: 1- نارسايي ميترال پيشرونده 2- اندوكارديت 3- حملات ايسكمي مغزيگذرا4-پارگي طنابهاي وتري5-مرگ ناگهاني . عوارض بيشتر در مردان ميانسال رخ مي دهد. سه شاخص مستقل اكوكارديوگرافي به منظور تعيين پروگنوز وتشخيص پاتولوژي زمينه جهت بروز اين عوارض محسوب مي شوندكه عبارتنداز:افزايش ضخامت لت هايدريچه ميترال ..

79077

دانشگاه علوم پزشكي ايران ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمدجعفر هاشمي