تعيين نگرش افراد كليدي) والدين ، روحانيون ، مربيان پرورشي ( نسبت به اهميت آموزش رفتار جنسي با نوجوانان و جوانان شهر سنندج سال 1377

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

پژوهش حاضر جهت تعيين نگرش والدين ، روحانيون ، مربيان پرورشي بعنوان افراد مرتبط با جوانان جهت دادن آموزش رفتار جنسي به جوانان در شهر سنندج و يافتن بهترين زمان و بهترين راه انتقال اين آموزش مي باشد. گروه مورد مطالعه در اين تحقيق 896 نفر كه 800 نفر آنها والدين با نسبت مساوي مذكر و مونث كه بطريق خوشه اي(تصادفي از جمعيت سطح شهر سنندج انتخاب شوند. 56 نفر روحانيون و 40 نفر از مربيان پرورشي مدرسه راهنمائي تا سطوح دبيرستان در شهر سنندج بودند. نگرش افراد توسط پرسشنامه طراحي شده توسط صاحبنظران ذيربط و از طريق مصاحبه چهره به چهره بررسي شد و تاثير عواملي نظير سن ، جنس ، و سطح تحصيلات والدين و نيز سن ، جنس مربيان پرورشي مد نظر قرار گرفت . داده هاي بدست آمده بوسيله نرم افزارSPSS WIN و آزمونهاي آماري توصيفي و تحليلي T(تست و)X2( مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت و نتايج بدست آمده تفسير شد. 742 نفر (93 درصد)از والدين و 48 نفر(86 درصد) روحانيون و 38 نفر(81 درصد) مربيان پرورشي موافق دادن آموزش بودند كه 64 درصد والدين در محدوده سني 53-36 سال بودند و اكثر آنها با سطح سواد بالا بودند كه 100 درصد افراد ليسانس به بالا موافق دادن آموزش بودند. جنس در اين ميان دخيل نبود و ارتباط معني داري از لحاظ سني و جنسي در پاسخدهي مربيان پرورشي به اين سوال وجود نداشت . 95 درصد والدين و 55 درصد مربيان پرورشي تاكنون آموزش به فرزندان جوان خود نداده بودند 3/14 درصد روحانيون از محدوده حداقل تا حداكثر آموزش داده بودند. مهمترين مانع در عدم آموزش توسط والدين نداشتن فرزند در سن مناسب بود كه اين امر با سن پايين والدين و سطح تحصيلات بالاي آنها ارتباط مستقيم داشت اين امر در مورد مربيان پرورشي و روحانيون نيز مصداق پيدا كرد. اكثر اين افراد خواهان دادن آموزش به هر دو جنس بودند بهترين زمان آن را در مراحل ابتدائي ازدواج و توسط مراكز بهداشتي ذكر كردند ولي روحانيون و مربيان پرورشي در درجه اول خواهان دادن اين آموزش توسط والدين و در مراحل ابتدائي بلوغ فرد شدند

79011

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

اعظم شاماني