بررسي توصيفي 210 مورد تشنج ناشي از تب در بيمارستان كودكان شهرستان سنندج در سالهاي 73-72

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

اين پژوهش يك مطالعه توصيفي گذشته نگر است كه در آن 210 بيمار مبتلا به Febrile Convulsion = F.C مراجعه كننده به بيمارستان كودكان شهرستان سنندج در طي سالهاي 72-1373 مورد بررسي قرار گرفته اند. مهمترين هدف اين مطالعه بررسي تب و تشنج در كودكان مي باشد. اين بررسي 123 نفر مذكر و 78 نفر مونث را شامل مي شود. محدوده سني 12 تا 18 ماهگي در اين مطالعه بيشترين تعداد بيماران مراجعه كننده را به خود اختصاص داده است . (44نفر- 95/20 درصد)فصول شايع براي بروز F.C زمستان (23/35 درصد) و تابستان (52/29 درصد) بوده اند. تاريخچه خانوادگي تشنج در اكثر اين كودكان منفي بوده است . (70 درصد) شايعترين فرم تشنج از نوع عمومي تونيك كلونيك بوده (52/89 درصد) كه با زمان كمتر از 15 دقيقه (8/83 درصد) و با ميزان تبي در حدود 9/38-38 درجه سانتي گراد (76/34 درصد) كه با يك حمله در 24 ساعت (33/85 درصد) همراه بوده است . در اكثر اين كودكان شروع تشنج بين 6 تا 12 ساعت پس از شروع تب بوده است . (8/33 درصد)براي كنترل تشنج بيماران از ديازپام وريدي (100 درصد) و همچنين براي پايين آوردن تب علاوه بر پاشويه از استامينوفن نيز استفاده شده است . (100 درصد) از آنجائيكه اكثر متخصصين اطفال در حال حاضر درمان طولاني مدت (با فنوباربيتال ) را براي جلوگيري از عود F.C نمي پذيرند، لذا درمان با ديازپام كه به اشكال شياف مقعدي و يا محلولي مي باشد را به هنگام بروز تب در كودك مبتلا به F.C پيشنهاد مي كنند. ولي از آنجائيكه اين اشكال دارويي در ايران موجود نمي باشند مي توان به والدين آموزش داد كه به هنكام بروز تب و قبل از مراجعه به پزشك علاوه بر پاشويه و استفاده از استامينوفن جهت كاهش تب ، از قرصهاي 2 ميلي گرم ديازپام هر 12 ساعت و با دوز0/3 mg/kg كه در 2 سي سي آب حل نموده استفاده نمايند

78994

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمدحسين عبدالوهاب