بررسي شيوع افسردگي و عوامل مستعد كننده آن در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1376

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

پژوهش حاضر تلاشي جهت شناخت افسردگي به عنوان شايعترين اختلال رواني و يك معضل اجتماعي قابل ملاحظه ، عوامل مرتبط با آن و شايد رسيدن به راه حلهايي جهت كاهش شيوع آن ، در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان ، صورت گرفته است . اين طرح بر روي 717 تن از دانشجويان در رشته پزشكي ، پرستاري، مامايي ، بهداشت ، علوم آزمايشگاهي ، اطاق عمل ، هوشبري انجام گرفت . وضعيت خلقي دانشجويان با استفاده از پرسشنامه بك )Beck( ارزيابي گرديد و جهت بررسي عوامل موثر در افسردگي اطلاعاتي مانند سن ، جنس ، وضعيت تاهل ، رشته تحصيلي ، محل سكونت و وضعيت اشتغال و سهميه قبولي از دانشجويان كسب گرديد. اطلاعات خام بدست آمده به وسيله نرم افرازEPI6 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت و نتايج بدست آمده تفسير شد. مشخص گرديد كه 7/31 درصداز كل دانشجويان داراي درجاتي از افسردگي هستند، بيشترين شيوع افسردگي در گروه سني 20-17 سال و بالاي 26 سال بود. شيوع افسردگي در جنس مذكر(8/33 درصد)بيشتر از جنس مونث(6/29 درصد) و در مجردها(2/32 درصد) بيشتر از افراد متاهل (5/27 درصد) بود. از نظر محل سكونت بيشترين شيوع افسردگي در افراد مونث ساكن در منازل استيجاري و افراد مونث ساكن خوابگاه وجود داشت . دانشجويان پرستاري داراي بيشترين شيوع افسردگي (5/40 درصد)و رشته پزشكي (5/10 درصد) داراي كمترين شيوع افسردگي بودند. از نظر وضعيت اشتغال در افراد مذكر شاغل ، شيوع افسردگي بيشتر از سايرين است . بين شيوع افسردگي و گروه سني ، وضعيت سكونت ، رشته تحصيلي و سهميه قبولي دانشگاه رابطه معني دار آماري وجود داشت (5.)P>./.ولي بين افسردگي و جنس ، وضعيت تاهل ، وضعيت اشتغال رابطه معني دار آماري بدست نيامد

78986

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

غلام رضا خيرآبادي