بررسي شيوع انواع ديس ليپيدمي در 624 بيمار ديابتي مركز تحقيقات ديابت استان كردستان

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

اين پژوهش با هدف تعيين شيوع ديس ليپيدمي در 624 بيمار ديابتي مركز تحقيقات ديابت استان كردستان از اواخر مرداد ماه آغاز شد. اين مطالعه از نوع توصيفي مي باشد كه در آن شيوع انواع چربيهاي خون شامل كلسترول ، تري گليسريد، LDL وHDL را بر حسب جنس ، سن ، FBS و نوع درمان بيماران به تفكيك در افرادNIDDM,IDDM مورد ارزيابي قرار گرفتند. در اين مطالعه 624 بيمار ديابتي بصورت سرشماري از اول مرداد ماه انتخاب شده بودند كه مورد مطالعه قرار گرفتند. در اين تحقيق داده ها از طريق پرونده هاي بيماران جمعآوري و در مراجعات بعدي كامل شده و اطلاعات در پرسشنامه هايي ثبت شده و بعد توسط نرم افزاري آماريSPSS.WIN مورد آناليز قرار گرفته و نتايج زير بدست آمده است : ميانگين تري گليسريد در افراد mg/dL IDDM 81/161 بود. شيوع هيپرتري گليسريدمي در اين افراد 3/23 درصد بود كه در ميان زنان (30/12درصد) ديابتي IDDM شايعتر بود. ميانگين تريگليسريد در افرادmg/dL 13/231 بود. شيوع هيپرتري گليسريدمي در اين افراد 7/48درصد بود كه در ميان زنان (86/33 درصد) ديابتي NIDDM شايعتر بود. ميانگين كلسترول در افرادmg/dL IDDM 84/194 بود. شيوع هيپركلسترولمي در اين افراد 6/47 درصد بود كه در ميان زنان (15/26درصد) ديابتي IDDM شايعتر بود. ميانگين كلسترول در افراد mg/dL NIDDM 14/214 بود. شيوع هيپركلسترولمي در اين افراد 5/58درصد بود كه در ميان زنان (14/41 درصد)ديابتي NIDDM شايعتر بود. ميانگين LDL در افراد mg/dl IDDM 53/150بود. شيوع افزايش LDL در اين افراد 3/45,بود كه در ميان زنان (3/13 درصد) ديابتي NIDDM شايعتر بود. ميانگين HDL در افراد mg/dl IDDM 18/137 بود. شيوع افزايش LDL در اين افراد 3/45 درصدبود كه در ميان زنان (43/34 درصد) ديابتي NIDDM شايعتر بود. ميانگين HDL در افراد mg/dl NIDDM 66/45 بود. شيوع كاهش HDL در اين افراد 20درصد بود كه در ميان زنان (3/13 درصد) ديابتي IDDM شايعتر بود. ميانگين HDL در افراد mg/dl NIDDM 48/42 بود. شيوع كاهش HDL در اين افراد 32 درصد بود كه در ميان زنان (99/21 درصد) ديابتي NIDDM شايعتر بود

78981

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عليرضا دلاوري