طراحي و اثربخشي مداخله‌ي مبتني بر بهبود آسيب‌هاي دوران كودكي برنگرش به خيانت، شفقت به خود و خود بخشودگي افراد داراي سابقه‌ي خيانت به همسر: يك مدل آميخته

مشاوره گرايش مشاورهي خانواده

10/21/2019 12:00:00 AM

چكيده پژوهش حاضر باهدف طراحي و اثربخشي مداخله‌ي مبتني بر بهبود آسيب‌هاي دوران كودكي برنگرش به خيانت، شفقت به خود و خود بخشودگي افراد داراي سابقه‌ي خيانت به همسر انجام شد. اين مطالعه از نوع پژوهش طرح آميخته (كيفي-كمي) بود كه البته وزن اصلي پژوهش به روش تحقيق كيفي انجام شد. جامعه پژوهش حاضر در بخش كيفي، افراد داراي سابقه خيانت زناشويي شهر لار بودند. شيوه‌ي نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند و حجم نمونه تا حد اشباع نظري در تحقيقات كيفي بر اساس مصاحبه نيمه ساختاريافته روي 12 نفر از افراد (7مرد و 5 زن) داراي سابقه خيانت زناشويي انجام گرفت. در مرحله كيفي ابتدا جلسات مصاحبه فردي توسط پژوهشگر با افراد داراي سابقه خيانت زناشويي انجام گرفت و معيارها، ويژگي‌ها و مقوله‌هاي مرتبط با آسيب‌هاي دوران كودكي بر اساس نظر افراد داراي سابقه خيانت زناشويي و متخصصان استخراج گرديد. نتايج تحقيق كيفي نشان داد آسيب‌هاي دوران كودكي افراد داراي سابقه خيانت زناشويي داراي چهار بعد عاطفي، رواني، رفتاري و فيزيكي است. ابعاد عاطفي و رواني شامل (محروميت، درماندگي، شكاف بين نسلي، تمركز بيرون از خانواده والدين و گسستگي عاطفي) و ابعاد رفتاري و فيزيكي شامل (سوء رفتار، سبك‌هاي تربيتي نادرست والدين، بد عملكردي ساختار خانواده و انزوا) طبقه‌بندي شدند. در مرحله دوم پروتكل درماني طراحي شد. در مرحله سوم پژوهش كه به روش كمي بود؛ يك طرح نيمه آزمايشي از نوع خط پايه‌ي چندگانه ناهم‌زمان مورداستفاده قرار گرفت. در اين طرح به اثربخشي مداخله شفقت به خود، خود بخشودگي و نگرش به خيانت زناشويي افراد داراي سابقه خيانت زناشويي كه در كودكي تجارب آسيب‌زا داشته‌اند پرداخته شد. نمونه شامل چهار نفر از افرادي كه داراي سابقه خيانت زناشويي بودند انتخاب شدند. سپس طي 10 جلسه تحت درمان قرار گرفتند. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل نموداري، تعيين درصد بهبودي و شاخص تغيير پايا استفاده شد. يافته‌ها حاكي از اثربخش بودن معناداري آماري اين مداخله‌ي درماني بر وضعيت رواني آزمودني‌ها بود. همچنين نتايج درصد بهبودي نشان از روند مثبت تغييرات در شركت‌كنندگان در مرحله پس از آزمون و همچنين پيگيري يك‌ماهه و دوماهه مي داد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان اين‌گونه نتيجه گرفت كه تغيير نگرش به خيانت، شفقت به خود و خود بخشودگي مي‌تواند در افزايش بهزيستي روان‌شناختي اين افراد مورداستفاده قرار گيرد و درنهايت منجر به كاهش خيانت زناشويي شود. پيشنهاد مي شود مشاوران با شناسايي آسيب هاي دوران كودكي بر اساس يافته هاي اين پژوهش در مشاوره پيش از ازدواج ، از مشكلات بعدي جلوگيري كنند.

76988

دانشگاه اردکان

رضا پور مير صالح ياسر rezapour mir saleh yaser