اثربخشي آموزش مبتني بر شفقت به شيوۀ قصه‌گويي بر عزت ‌نفس و درماندگي آموخته‌شده كودكان داراي اختلال يادگيري خاص

مشاوره گرايش مشاورهي مدرسه

10/7/2018 12:00:00 AM

اختلال‌ يادگيري خاص، از شايع‌ترين اختلالات رشدي در دوران كودكي به شمار مي‌رود، و نقش مهمي در بروز عواطف منفي فرد نسبت به خود دارد. پژوهش حاضر باهدف تبيين اثربخشي آموزش مبتني بر شفقت به شيوۀ قصه‌گويي بر درماندگي آموخته‌شده دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص انجام شد. اين پژوهش مطالعه‌اي شبه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون، پس‌آزمون همراه با گروه كنترل است. بدين منظور از جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليۀ دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص كه تعداد مراجعات اين افراد به مراكز اختلالات به‌صورت تقريبي از مهر 96 تا ارديبهشت 97 حدود 48 نفر بود، 40 نفر به‌صورت نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و سپس به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. پرسشنامه‌هاي عزت‌نفس روزنبرگ (1965) و درماندگي آموخته‌شده سورنتي و همكاران (2014) بر روي هر دو گروه اجرا شد و گروه آزمايش به مدت 9 جلسۀ 60 دقيقه‌اي تحت مداخله قرار گرفتند. پس از پايان دوره آموزشي، هر دو گروه آزمايش و كنترل مجدداً به پرسشنامه‌هاي پژوهش پاسخ دادند. نتايج حاصل از تحليل داده‌ها نشان داد كه آموزش مبتني بر شفقت به شيوۀ قصه‌گويي بر متغيرهاي عزت‌نفس(P=0/01, F= 6/55) درماندگي آموخته‌شده (P=0/001, F=27/88) تأثير دارد؛ لذا فرض تحقيق مبني بر اثربخشي آموزش مبتني بر شفقت به شيوۀ قصه‌گويي، بر عزت‌نفس و درماندگي آموخته‌شدۀ دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص تائيد مي‌گردد. همچنين اين مداخله بر ابعاد درماندگي آموخته‌شده (P=0/01, F=7/57)و جهت تسلط (P=0/001, F=6/16) نيز تأثير داشت. لذا در راستاي نتايج حاصل از پژوهش پيشنهاد مي‌شود مشاوران در حوزه‌هاي پرورشي، مشاوره و ... فنون رويكرد شفقت به خود را به شيوه قصه براي اولياء، دانش‌آموزان و بخصوص افراد داراي اختلال مورداستفاده قرار دهند.

76804

دانشگاه اردکان

متقي شكوفه Motaghi Shokufeh