اثر بخشي مداخله مبتني بر مدل خود¬مراقبتي اطلاعاتي-انگيزشي-مهارت هاي رفتاري بر كيفيت زندگي و اضطراب و افسردگي دانش آموزان مبتلا به ديابت

روانشناسي عمومي

6/24/2019 12:00:00 AM

ديابت بيماري مزمني است كه يك عامل خطر براي چندين بيماري ديگر، از جمله بيماري قلبي- عروقي نيز مي¬باشد و همچنين به منظور پيروي از توصيه¬هاي بهداشتي نيازمند پذيرش و مراقبت است. بنابراين بر افزايش دانش ديابت و همچنين افزايش انگيزه¬ي¬¬ بيماران براي مراقبت از خود توصيه مي¬شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر¬¬¬بخشي مدل خود¬مراقبتي اطلاعاتي- انگيزشي¬- مهارت¬¬هاي رفتاري بر كيفيت زندگي، اضطراب و افسردگي دانش¬¬آموزان مبتلا به ديابت صورت گرفت. اين پژوهش از نوع نيمه¬آزمايشي با طرح پيش¬آزمون- پس آزمون با گروه كنترل مي¬باشد. حجم نمونه شامل 24 دانش¬آموز مبتلا به ديابت بود كه به شيوه¬ي نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. درمان¬جويان در گروه آزمايش، درمان را در 10 جلسه¬ي 80 دقيقه¬اي دريافت كردند. داده¬ها به¬وسيله¬ي پرسشنامه¬ي كيفيت زندگي، پرسشنامه ي اختلالات مرتبط با اضطراب كودكان و پرسشنامه ي افسردگي كودكان ماريا كواكس جمع¬آوري شدند و يافته¬ها نشان داد كه بين ميانگين نمرات كيفيت زندگي و اضطراب در دو گروه تفاوت معناداري وجود دارد ولي اين تفاوت در ميانگين نمرات افسردگي معني¬دار نبود. همچنين كيفيت زندگي و اضطراب در گروه آزمايش افزايش يافت (P ≤ 0.05) و مداخله، آنها را به ترتيب با ميزان تاثير 6/23 درصد و 7/36 درصد بهبود بخشيد. بنابراين مداخله¬ي مبتني بر مدل خودمراقبتي اطلاعاتي- انگيزشي¬- مهارت¬¬هاي رفتاري مي¬تواند به عنوان يك درمان مكمل در كلينيك¬ها و مراكز درماني ديابت به كار گرفته ¬شود.

76734

دانشگاه اردکان

بهجتي اردكاني فاطمه Behjati Ardakani Fatemeh