بررسي نقش ميانجي تعهد زناشويي در ارتباط بين حمايت همسر، محيط خانواده و رفتار خود مراقبتي در بيماران قلبي

روانشناسي عمومي

7/6/2019 12:00:00 AM

مقدمه: بيماري قلبي يكي از شايع‌ترين اختلالات در سراسر دنياست كه به دليل ماهيت ناتوان‌كننده، تأثيرات منفي فراواني بر جنبه‌هاي مختلف زندگي مبتلايان دارد و آغازگر تنش‌هاي منفي در زندگي بيمار و خانواده آن‌ها است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين محيط خانواده، تعهد زناشويي، حمايت همسر و رفتارهاي خود مراقبتي در بيماران قلبي بود. روش: مطالعه حاضر، يك مطالعه همبستگي از نوع مطالعات توصيفي-علي بود كه با روش مدل يابي معادلات ساختاري انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش بيماران قلبي مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي شهر كرمان در سال 1397 بود كه ازاين‌بين نمونه‌اي به حجم 200 نفر به شيوه در دسترس انتخاب شدند. به‌منظور گردآوري داده‌ها از پرسشنامه رفتارهاي خود مراقبتي جارسما و همكاران (2003)، تعهد زناشويي استنلي و ماركمن (1992)، جو خانوادگي موس و موس (1986) و پرسشنامه حمايت همسر ساليس و همكاران (1987) استفاده شد. داده‌ها با آزمون‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار spss22 و مدل يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Amos24 تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه رفتارهاي خود مراقبتي در بيماران قلبي با نمرات كلي محيط خانواده و حمايت همسر همبستگي معني‌دار مثبت داشت (01/0>p) ولي با تعهد زناشويي همبستگي معني‌داري نداشت (05/0<p). يافته‌هاي رگرسيون نيز نشان داد كه محيط خانواده و حمايت همسر قادر به پيش‌بيني معني‌دار رفتارهاي خود مراقبتي در بيماران قلبي بودند هرچند نقش حمايت همسر بيشتر از محيط خانواده بود (05/0>p). يافته‌هاي تحليل معادلات ساختاري نشان داد محيط خانواده بر رفتارهاي خود مراقبتي بيمار از طريق افزايش حمايت در همسر وي، تأثير مي‌گذارد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه حمايت همسر در ارتباط بين محيط خانواده و رفتارهاي خود مراقبتي بيماران قلبي نقش ميانجي معني‌داري دارد و تعهد زناشويي نقش معني‌داري در مدل پيش‌بيني رفتارهاي خود مراقبتي ندارد.

76726

دانشگاه اردکان

رضا پور ميرصالح ياسر Rezapour Yaser