بررسي اثرات متقابل سيتوكنين و شيره نارگيل در ريز ازديادي سرو چهار هزار ساله ابركوه (Cupressus semprvirens var. horizontalis)

علوم و مهندسي باغباني گرايش درختان ميوه

3/6/2018 12:00:00 AM

سرو ابركوه (Cupressus sempervirens L. var. horizontalis (Mill) Gord) از قديمي‌ترين سروها در سراسر جهان مي‌باشد. يكي از روش‌هاي نگهداري، حفظ و ازدياد گياهان در حال انقراض و كميابي همچون اين گياه كشت‌بافت است. هدف از اين پژوهش بررسي اثر انواع تنظيم‌كننده‌هاي رشد سيتوكنيني، اكسين و شيره نارگيل به تنهايي و به¬صورت تركيبي بر ميزان پرآوري گياه بود. آزمايشات بهصورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با شش تكرار به اجرا درآمد. ريزنمونه‌ها پس از ضدعفوني به‌منظور پرآوري در محيط كشت WPM تحت تيمارهاي مختلف شامل: 1- تنظيم‌كننده‌هاي رشد (Kin، BA، TDZ و 2ip) در 5 سطح (0، 1/0، 5/0، 1 و 2 ميليگرم در ليتر) 2- اثر متقابل غلظت 1/0 ميلي‌گرم در ليتر سيتوكنين¬ها (Kin، BA، TDZ و 2ip) با IBA (صفر و 01/0 ميلي‌گرم در ليتر) و 3- شيره نارگيل (صفر و 50 ميلي¬ليتر در ليتر) + 05/0 ميلي‌گرم در ليتر IBA مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج بيشترين تعداد شاخه در تيمار 1/0 ميلي‌گرم بر ليتر BA در تركيب با 01/0 ميلي‌گرم بر ليتر IBA و بيشترين طول شاخه در تيمار 1/0 ميلي‌گرم بر ليتر TDZ به دست آمد. جهت ريشه‌زايي از محيط كشت‌هاي WPM، SH، LS با تيمارهاي مختلف هورموني استفاده شد كه در هيچ‌يك از تيمارهاي مورد بررسي ريشه¬زايي صورت نگرفت. تنها در محيط كشت WPM حاوي 2 ميلي¬گرم در ليتر كينتين در يكي از نمونه‌ها ريشه حقيقي حاصل شد.

76577

دانشگاه اردکان

دهستاني اردكاني مريم Dehestani Ardakani Maryam , كمالي كاظم Kamali Aliabadi Kazem