• عنوان

    ارزيابي خشك‌سالي با استفاده از شاخص‌هاي هواشناسي و سنجش از دور (مطالعه موردي: استان آذربايجان غربي)

  • رشته تحصيلي
    علوم و مهندسي آبخيزداري گرايش آبخيزداري شهري
  • تاريخ دفاع
    10/8/2016 12:00:00 AM
  • كليدواژه فارسي

    خشك‌سالي هواشناسي , سنجنده موديس , پهنه بندي , پوشش گياهي , استان آذربايجان غربي

  • چكيده
    در سال¬هاي اخير خشك‌سالي باعث تأثيرات مخرب در بخش¬هاي مديريت منابع آب، زيست‌محيطي و اكولوژيكي شده است كه با برنامه‌ريزي و اقدامات پيشگيرانه، مي¬توان اثرات آن را كاهش داد. در اين راستا استفاده از روش مناسب پايش و پيش‌بيني خشك‌سالي مي¬تواند تأثير قابل توجهي در مقابله با اين پديده داشته باشد. در اين تحقيق جهت پايش خشك‌سالي و تأثير اين پديده بر روي پوشش گياهي از اطلاعات حاصل از تصاوير سنجنده MODIS در استخراج شاخص پوشش گياهي NDVI در طي دوره آماري 1383 تا 1393 استفاده گرديد. به‌منظور بررسي خشك‌سالي هواشناسي، شاخص¬هاي SPI، ZSI و PNI در مقياس¬هاي ماهانه و سالانه استخراج شد. پس از بررسي نتايج شاخص‌هاي هواشناسي و داده¬هاي حاصل از شاخص پوشش گياهي، شاخص SPI سه ماهه با توجه به مقدار بالاي همبستگي به‌عنوان مناسب‌ترين شاخص خشك¬سالي هواشناسي انتخاب گرديد. بر اساس شاخص SPI، 12/48% از كل استان داراي خشك¬سالي شديد و 25/32% داراي شرايط خشك¬سالي نرمال است. همچنين مقدار عددي شاخص پوشش گياهي اختلاف نرمال در طي سال¬هاي خشك 8/0 و نزديك به يك تعيين گرديد. بر اساس نتايج NDVI، در سال 1385، 58/12% كل استان داراي پوشش گياهي متراكم بوده است كه اين ميزان به 6/6% در سال 1387 با خشكسالي شديد هواشناسي كاهش يافت و به 3/13% در سال 1390 تغيير كرد. تغييرات مكاني خشك‌سالي هواشناسي در استان، با روش¬هاي زمين¬آماري بررسي شد كه روش IDW با توان دو براي شاخص¬هاي SPI و ZSI و با توان يك براي شاخص PNI به دليل كمترين مقدار خطا به ترتيب برابر 3/0، 22/0 و 35/0 به‌عنوان روش مناسب انتخاب گرديد.
  • شماره ركورد
    76328
  • دانشگاه
    دانشگاه اردکان
  • استاد راهنما
    سلطاني گردفرامرزي سميه soltani-Gerdefaramarzi Somaye