تعيين مناسبترين محيط كشت جهت ريزازديادي گياه سرو چهار هزار ساله ابركوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis)

علوم و مهندسي باغباني گرايش گياهان زينتي

3/6/2018 12:00:00 AM

سرو ابركوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis) يكي از قديميترين گياهان در سراسر جهان ميباشد. با توجه به مشكلات متعدد تكثير جنسي از جمله تفرق صفات و زمان طولاني تكثير، پژوهش حاضر بهمنظور بهينهسازي كشت بافت اين گياه انجام شد. ضدعفوني ريزنمونهها با چهار سطح كلريد جيوه (05/0، 10/0، 15/0 و 20/0 درصد)، چهار مدت زمان ضدعفوني (2، 3، 4 و 5 دقيقه) و چهار فصل نمونهگيري (بهار، تابستان، پاييز و زمستان) به صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي با پنج تكرار مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج بهدست آمده، كمترين ميزان آلودگي در نمونه¬هاي ضدعفوني شده با كلريد جيوه 20/0 درصد به مدت 5 دقيقه در فصول پاييز و زمستان بود. جهت استقرار ريزنمونهها اثر انواع محيط كشت (MS، 1/2MS، 3/4MS، MS without Ammonium، MS with 1/2Nitrogen، MS-Vitamin 1، MS-Vitamin 2، WPM و Modified WPM) با سطوح مختلف BA (صفر، 1/0 و 1 ميليگرم بر ليتر) بر صفات گياه به صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي با هشت تكرار مورد بررسي قرار گرفت. كمترين ميزان قهوهاي شدن در محيطهاي 1/2MS، 3/4MS، WPM و Modified WPM و بيش‌ترين تعداد و رشد طولي شاخه به ترتيب در محيط كشت 1/2MS و WPM مشاهده شد. بيش‌ترين رشد طولي در محيطهاي داراي 1 ميليگرم بر ليتر BA به دست آمد. جهت بررسي اثر افزودنيهاي مختلف بر ريزنمونهها، چهار سطح آب هويج (75، 100، 125 و 150 ميلي‌ليتر بر ليتر)، چهار سطح زردچوبه (40، 50، 60 و 70 ميلي‌گرم بر ليتر)، چهار سطح دارچين (50، 100، 150 و 200 ميلي‌گرم بر ليتر) به تنهايي، چهار سطح دارچين (50، 100، 150 و 200 ميلي‌گرم بر ليتر) همراه با يك قاشق (10 ميليليتر بر ليتر) عسل، عسل به تنهايي (10 ميلي¬ليتر بر ليتر) و چهار سطح ميواينوزيتول (50، 60، 70 و 80 ميليگرم بر ليتر) با شاهد (داراي 100 ميلي¬گرم بر ليتر ميواينوزيتول بدون ساير افزودني¬ها) در قالب طرح كاملاً تصادفي با پنج تكرار مورد بررسي قرار گرفت. بيش‌ترين شادابي و تعداد شاخه و كمترين قهوهاي شدن به ترتيب در محيط كشت حاوي 100 ميليليتر بر ليتر آب هويج، 50 ميليگرم بر ليتر ميواينوزيتول و 125 ميليليتر بر ليتر آب هويج حاصل شد. در آزمايش ديگري، اثر غلظتهاي مختلف ساكارز (20، 25، 30، 35 و 40 گرم بر ليتر) و شكر معمولي (40، 50، 60، 70 و 80 گرم بر ليتر) و همچنين امكان جايگزيني شكر معمولي با ساكارز در قالب طرح كاملاً تصادفي با ده تكرار مورد بررسي قرار گرفت. در مقايسه ساكارز و شكر معمولي، بيش‌ترين تعداد شاخه در محيط داراي 30 گرم بر ليتر ساكارز حاصل شد. در بررسي اثر غلظتهاي مختلف آگار (6، 5/6، 7، 5/7 و 8 گرم بر ليتر) در مرحله استقرار بر صفات رشدي گياه كه در قالب طرح كاملاً تصادفي با ده تكرار انجام شد، مشخص گرديد كه بيش‌ترين رشد طولي و تعداد جوانه در غلظت 6 و 7 و كمترين قهوهاي شدن در غلظت 6 و 5/6 گرم بر ليتر آگار حاصل شد. اثر محيطهاي كشت مختلف با غلظتهاي مختلف BA در مرحله پرآوري نيز به صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي با پنج تكرار بررسي شد. نتايج نشان داد كه بيش‌ترين رشد طولي در محيط كشت WPM حاوي 2 ميليگرم بر ليتر BA حاصل شد. اثر محيطهاي كشت، پالسينگ و عصاره برگ بيد بر ريشهزايي ريزنمونهها مورد بررسي قرار گرفتند كه تنها يكي از ريزنمونهها در محيط كشت WPM حاوي 5 ميليگرم بر ليتر IBA توليد ريشه كرد.

76141

دانشگاه اردکان

دهستاني اردكاني مريم Dehestani Ardakani Maryam