بررسي تاثير پيش تيمار بر مقاومت به شوري جوانه زني چند گونه مرتعي تحت شرايط شوري

علوم و مهندسي مرتع گرايش مديريت مرتع

7/17/2018 12:00:00 AM

جهت بررسي تأثير پيش تيمار شوري بر شاخص¬هاي جوانه¬زني گياه علف پشمكي، چاودار و درمنه تحت تنش شوري آزمايشي به‌صورت فاكتوريل، در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. عوامل آزمايش شامل پيش تيمارها و تيمارهاي شوري در 5 سطح (بدون شوري100،50، 200 و 350 ميلي مولار¬) و 5 سطح پيش تيمار شوري (بدون شوري (شاهد)، 50، 80، 110، 140 ميلي مولار) براي گونه‌هاي فوق بود. نتايج اثر معني‌دار پيش تيمار و تيمار شوري بر تمام شاخص¬ها و اثر متقابل دو عامل بر درصد و سرعت جوانه¬زني، طول گياهچه، طول ريشه¬چه، طول ساقه چه، وزن‌تر و خشك ريشه¬چه، وزن‌تر و خشك ساقه چه، وزن‌تر و خشك گياهچه و نسبت طول ساقه چه به طول ريشه¬چه را نشان داد. افزايش شوري باعث كاهش معني‌دار (05/0 < P) اكثر صفات اندازه¬گيري شده گرديد. پيش تيمار شوري با حذف اثرات منفي شوري در هر سه گونه باعث بهبود تمام شاخص¬هاي جوانه¬زني در شرايط تنش شوري در مقايسه با بذور شاهد شد (جدول4-3، 4-6 و4-9). به‌طوري‌كه بيشترين درصد و سرعت جوانه¬زني در بروموس در سطح 200 ميلي مولار پيش تيمار شوري و سطح 50 ميلي مولار تيمار به ترتيب معادل 33/93 درصد و 867/1 تعداد در روز مشاهده شده است. در گونه چاودار سطح 50 ميلي مولار پيش تيمار شوري باعث افزايش برخي صفات جوانه‌زني در سطوح بدون تنش شوري، 50 و 100 و 200 ميلي مولار در مقايسه با شاهد گرديد. در گونه درمنه سطح 110 ميلي مولار پيش تيمار شوري باعث بهبود برخي صفات جوانه¬زني در سطوح شوري، بدون تنش شوري، 50 و 80 ميلي مولار در مقايسه با شاهد گرديد. به‌طوركلي در مقايسه شاخص‌هاي جوانه‌زني اين سه گونه بروموس وضعيت بهتري نسبت به دو گونه ديگر داشت و چاودار و درمنه به ترتيب در رده‌هاي بعدي قرار گرفتند. با توجه به نتايج مي¬توان بيان داشت استفاده از بعضي سطوح پيش تيمار شوري در غلظت¬هاي مشخص و متفاوت بسته به نوع گياه سبب بهبود جوانه¬زني بروموس، چاودار كوهي و درمنه دشتي تحت تنش شوري مي¬گردد.

76083

دانشگاه اردکان

خوانين زاده عليرضا Khavaninzadeh Alireza