كاربرد بهينه سيستمهاي مهار بازويي در سازه ساختمانهاي بلند

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده عمران

امروزه ساختارهاي باربر ساختمانهاي بلند بيشتر به طريقي طراحي مي شوند كه رانش جانبي را محدود سازند. محدوديت رانش تا حد مجاز، بايد با استفاده از حداقل مقدار فولاد يا بتن مصرفي حاصل گردد. اين هدف تنها با استفاده از برخي سيستمها كه موجب استفاده كامل از ظرفيت تمامي عناصر سازه اي ساختمان بلند مي شود قابل دسترسي است . يكي از كارآمدترين اين سيستمها، ساختار مهار بازويي مي باشد. در اين تحقيق يك مدل سازه اي ساده براي تحليل اين نوع سيستمها ارائه گرديده است . اين مدل قادر است با در نظر گرفتن مشخصات سازه اي ثابت يا متغير در ارتفاع و نيز با فرض وجود كمربند انعطاف پذير، سازه را تحليل نمايد. روش ارائه شده قادر به پيدا كردن مكانهاي بهينه مهارهاي بازويي مي باشد. نتايج اين تحقيق شامل موقعيت و تعداد بهينه مهارهاي بازويي براي حداقل نمودن رانش سازه تحت اثر انواع بارهاي جانبي مي باشد. ديوارهاي برشي كوپل به طور وسيعي در ساختمانهاي بلند مسكوني استفاده مي شوند. عمق تيرهاي اتصالي در اين سازه ها به ارتفاع طبقه تا طبقه و ارتفاع آزاد طبقه محدود مي شود. نتيجه اينكه در بسياري موارد ممكن است سختي لازم جهت مقابله با بارهاي جانبي ايجاد نشود. براي فائق آمدن به اين مشكل مي توان از مهارهاي بازويي ، تير سخت كننده و يا هر دوي آنها در يك يا چند تراز در ارتفاع سازه استفاده كرد. با استفاده از روش پيوسته يك تحليل كلي بر روي يك ديوار برشي كوپل تحت اثر بارهاي جانبي به همراه مهار بازويي و تير سخت كننده داخلي در يك مكان دلخواه از ارتفاع سازه ، ارائه شده است . پس از تحليل ، عوامل موثر بر رفتار اينگونه سازه ها مورد بررسي قرار گرفته و محل بهينه مهار و عوامل موثر بر آن مطالعه شده است . نتايج تحليل بر روي چند نوع سازه ، نشان دهنده تاثير بسيار خوب مهار بازويي در افزايش سختي و كاهش برش لايه اي مي باشد كه اين تاثير وابسته به مكان و سختي مهار و تير داخلي و همچنين سختي محوري ستونها مي باشد.

6639

مهندسي عمران

دانشگاه صنعتي اصفهان

كمال ميرطلايي