تاثير اندازه ذرات دانه جو بر عملكرد گاو شيري

اصفهان: دانشگاه صنعتي اصفهان. دانشكده كشاورزي

كشاورزي

به منظور بررسي اثر اندازه ذرات مختلف دانه جو آسياب شده روي عملكرد گاو شيري تعداد 6 راس گاو شيري نژاد هلشتاين در قالب يك طرح مربع لاتين 3x3 تكرار شده بمدت 45 روز ( سه دوره 15 روزه ) مورد مطالعه قرار گرفتند. تيمارهاي آزمايشي براساس ذرات دانه جو آسياب شده و تيمار 201 و 3 به ترتيب داراي قطر متوسط هندسي 94/0 ، 93/1 و 9/2 ميلي متر بودند. جيره گاوها فقط از لحاظ اندازه ذرات دانه جو باهم تفاوت داشت و همگي جيره اي حاوي 40,علوفه شامل ذرت سيلو شده و 60,كنسانتره را دريافت مي كردند كه 50,قسمت كنسانتره اي جيره را دانه آسياب شده جو ( داراي اندازه ذرات مختلف ) تشكيل مي داد. اختلافات بين ماده خشك مصرفي روزانه ، درصد چربي ، لاكتوز و كل مواد جامد شير، توليد چربي روزانه ، درصد قابليت هضم ماده خشك نسبت توليد روزانه شير تصحيح شده بر حسب 4,چربي به ماده خشك قابل هضم ، PHادرار و شكمبه ، تغيير وزن روزانه و اندازه ذرات مدفوع در بين تيمارهاي آزمايشي معني دار نبود. البته با افزايش در اندازه ذرات جو يك روند كاهشي در توليد چربي روزانه قابليت هضم ماده خشك و يك روند افزايشي در تغيير وزن بدن و اندازه ذرات مدفوع مشاهده شد. از لحاظ در صد چربي شير تيمار 3 بطور محسوسي بالاتر بود، ولي در هرحال اختلافات بين تيمارها معني دار نبودند. تيمار3 نسبت به دو تيمار ديگر بطور معني داري باعث كاهش درصد پروتئين شير، توليد شير روزانه و PHمدفوع شد و تيمار 1 و 2 از اين لحاظ تفاوت معني داري نداشتند. باافزايش در اندازه ذرات دانه جو درصد ماده خشك مدفوع بطور معني دار افزايش و توليد روزانه پروتئين شير بطور معني دار كاهش يافت . از لحاظ توليد روزانه شير تصحيح شده برحسب 4,چربي ، نسبت توليد شير روزانه تصحيح شده برحسب 4,چربي به ماده خشك مصرفي روزانه ، توليد روزانه لاكتوز شير، توليد روزانه كل مواد جامد شير و قابليت هضم ماده آلي تفاوت معني داري بين تيمار 1 با 2 و 2 با 3 وجود نداشت ..

6029

علوم دامي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

عبدالحسين سميع ، مسعود عليخاني

غلامرضا قرباني