تحليلي بر اخلاق تعامل با دوستان و دشمنان در سيره علمي و عملي حضرت علي (عليه السلام

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

انسان، موجودي اجتماعي است كه ارتباط وانس با ديگران از ضروريات زندگي او به شمار مي¬رود. يكي از مسائل مربوط به ارتباط با ديگران روش برخورد با دوستان و دشمنان است كه در اين تحقيق از منظر امام علي (ع) به آن پرداخت شده است. با بررسي سيره علمي و عملي امام علي (ع) مشخص شد، امام (ع) در برخورد با دوستان از شيوه¬هاي كلامي و غيركلامي مختلفي استفاده كرده¬اند. شيوه¬هاي كلامي مانند سخن سنجيده و مناسب، تذكر و امر به معروف و ارائه مشاوره به دوستان و شيوه¬هاي غيركلامي مانند: احسان، گشاده¬رويي، انصاف، تشويق و قدرداني از محبت دوستان، دوري از خودپسندي، اظهار محبت به دوستان، عيادت از مريض، چشم¬پوشي از خطاي دوستان، تواضع و فروتني. به يقين هرانسان، جريان و حكومتي كه بخواهد به صورت فعال به حيات و پويايي خود ادامه دهد، مخالفاني خواهد داشت كه حضرت در برخورد با دشمنان نيز از شيوه¬هاي كلامي و غيركلامي بهره برده¬اند. شيوه¬هاي كلامي مانند: گفتگوي مستقيم با مخالفان، وعظ و خطابه، ياداوري فضائل به دشمن، انتقاد، بهره¬گيري از منطق واستدلال در برابر دشمن و شيوه-هاي غيركلامي مانند: هوشياري در برابر دشمن، تلاش در جهت هدايت، مصلحت انديشي در مواجهه با دشمن، عدم صدور حكم قبل از اظهار دشمني، برخورد با بدعت¬ها، مدارا، سكوت و نبرد مسلحانه روش تحقيق در اين پايان¬نامه روش تحليلي و توصيفي و با مراجعه به منابع كتابخانه¬اي انجام گرفته است.

58121

دانشگاه وليعصر رفسنجان

حسين كامياب

نهج البلاغه

رسول حامدنيا