عنوان
: بررسي وجوه نظريهي معنادرماني ويكتور فرانكل و تطبيق آن با مثنوي معنوي مولوي
نويسنده اصلي
احمدي ،اسماعيل
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
معماي انسان و زندگي، مسئلهاي كه همواره فكر انسان را به خود مشغول كرده است. مذاهب و مكاتب مختلف انسانشناسي و روانشناسي آمدهاند تا با ارائهي راهكار و روشهاي خود، انسان را در يافتن بهترين و كاملترين پاسخ به اين معما ياري كنند. درك اشتباه از اين مسئله و عدم آگاهي از اين معما، باعث خلأوجودي و پوچي ميشود كه اين خود باعث بروز بسياري از مشكلات و بيماريهاست. از بين نظريهها و ديدگاههاي موجود درباره معناي زندگي، يكي از مهمترين نظريهها، نظريه معنادرماني (لوگوتراپي) دكتر فرانكل است. وي بر اين باور است كه "تلاش براي يافتن معنا در زندگي اساسيترين نيروي محركهي هر فرد در دوران زندگي اوست". مولوي نيز در آثار خود از معناي انسان و اهميت آگاهي و جستجوي اين معنا سخن ميگويد. در اين پژوهش پس از مروري مختصر بر نظريه معنادرماني دكتر فرانكل و استخراج مؤلفههاي معنادرماني از مثنوي، به تطبيق اين مؤلفهها پرداخته راهكارهاي اين دو متفكر را در راه رسيدن به مناسبترين پاسخ به مسئله معناي زندگي، مورد بررسي قرار ميدهيم و ميبينيم كه زندگي و مرگ، رنجها و شكستها نه تنها پوچ و بي معنا نيستند بلكه حامل معنايياند كه هر انسان بايد خود به تنهايي آنها را دريافت و طبق آن معاني و الگوها در طول حيات خود با مسائل زندگي برخورد كند. همچنين شاهد خواهيم بود كه بيشتر مؤلفههاي كتاب معنادرماني در كتاب مثنوي مطرح شده و اين كتاب، بسيار كامل، زنده و تأثيرگذار به شرح آنها ميپردازد و محل رجوع بسيار مناسبي براي هر پرسشي است.
شماره ركورد
58076
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
زهرا غريب حسيني
رشته تحصيلي
زبان وادبيات فارسي
استاد راهنما
محسن پورمختار