عنوان
تجزيه پايداري عملكرد دانه و اجزاي آن در ژنوتيپ‌هاي مختلف كنجد ( Sesamum indicum)
نويسنده اصلي
اصغري مفراد،خديجه
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
به منظور ارزيابي پايداري و سازگاري ارقام مختلف كنجد تعداد 11 ژنوتيپ كنجد در دو منطقه شامل رفسنجان و كهنوج مورد ارزيابي قرار گرفتند. ژنوتيپ‌هاي تحت سه رژيم رطوبتي (آبياري پس از 100، 130 و 160ميليمتر) در دو تاريخ كاشت قرار گرفتند و در منطقه كهنوج در سه محيط حاصل از مكان و فصل زراعي(كاشت خرداد ماه تنبت و چهلمني و كاشت تيرماه چهلمني) و دو رژيم رطوبتي (آبياري پس از 130 و 160 ميليمتر) قرار گرفتند . نتايج حاصل از تجزيه واريانس در هر دو منطقه حاكي از اثر معني‌دار رژيم رطوبتي بر صفات مورفولوژيك و عملكرد دانه و اجزاي آن بود، بطوريكه با افزايش دور آبياري از آبياري 100 به 130 ميليمتر در منطقه رفسنجان و از 130 به 160 ميليمتر در منطقه كهنوج كاهش بيشتر اجزاي عملكرد مشاهده شد كه اين كاهش عملكرد در تاريخ كاشت‌هاي با تاخير بيشتر بود. براساس تجزيه پايداري به روش رگرسيون ابرهارت راسل واريته‌هاي واريته JL4 و براساس ميزان اكووالانس ريك و سهم آنها در اثر متقابل ژنوتيپ و محيط ژنوتيپ‌هاي JL3, JL4, JL6 برازجان 5 و JL9 داراي كمترين مقدار ازنظر شاخص ريك بودند و پايداري عملكرد بيشتري داشتند. براساس روش غيرپارامتري رتبه ارقام داراب 2، JL3 ، JL4 و پنجاب داراي انحراف رتبه كمتر و ميانگين رتبه بيشتر بودند و پايدار شناخته شدند. بررسي روابط بين صفات در دو تاريخ كاشت در رفسنجان و سه شرايط محيطي در كهنوج نشان داد كه بيشترين ميزان همبستگي بين عملكرد دانه و تعداد كپسول در بوته به دست آمد و براساس رگرسيون گام به گام نيز اين صفت بيشترين تغييرات عملكرد دانه را توجيه نمود. نتايج شاخص‌هاي تحمل به خشكي نشان داد كه براساس شاخص GMPو STI در رفسنجان ژنوتيپ‌هاي برازجان 2، برازجان 5 و داراب 14 و در كهنوج ژنوتيپ‌هاي توده محلي كهنوج و داراب 2 مقاومت بيشتري به تنش خشكي داشتند
شماره ركورد
57975
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
شهاب مداح حسيني
رشته تحصيلي
اصلاح نباتات
استاد راهنما
علي اكبر محمدي ميريك