تخمين تلاش توسعه نرم‌افزار با استفاده از الگوريتم‌هاي فرا ابتكاري

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

براي هر پروژه نرم‌افزاري سه عامل متداخل زمان، هزينه ‌و كيفيت مؤثر است. پرداختن به هريك از عوامل باعث تأثير در دو عامل ديگر مي‌شود. از آنجايي كه در برنامه‌ريزي پروژه بايستي منابع موردنياز از قبــل، پيش‌بيني شود، لذا تخمين هزينه و زمان توليد نرم‌افزار براي توليدكننده و مصرف‌كننده بسيار حياتي است. دو عامل مهم براي تعيين زمان و هزينه توليد‌ پروژه‌هاي نرم افزاري منابع و برنامه مي‌باشند. ميزان دقت اين گام‌ها نقش اساسي در موفقيت يا شكست پروژه دارد. يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي مديران پروژه‌هاي نرم‌افزاري به حداقل رساندن درصد خطا در تخمين تلاش پروژه‌هاي نرم‌افزاري است. ازاين‌رو يكي از اصلي‌ترين مسائل جهت موفقيت پروژه‌هاي نرم‌افزاري استفاده از روش‌هايي است كه احتمال بروز خطا در تخمين تلاش پروژه‌هاي نرم‌افزاري را به حداقل برساند. روش‌هاي متفاوتي براي بهينه نمودن تخمين تلاش نرم‌افزاري وجود دارد كه يكي از آن‌ها استفاده از الگوريتم‌هاي بهينه‌سازي است. پيش‌بيني تلاش لازم براي توسعه نرم‌افزار با به‌كارگيري الگوريتم‌هاي بهينه‌سازي فرا ابتكاري، پيشرفت قابل‌توجهي را در اين حوزه ايجاد كرده است. دراين پژوهش تاثير تركيب الگوريتم‌هاي فراابتكاري جهت بهبود دقت تخمين و انتخاب بهترين مقادير براي وزن‌ها و ضرايب با مدل‌هاي اصلي تخمين مورد بررسي قرار‌گرفته است. كارايي مدل‌هاي تركيبي صرف‌نظر از مجموعه داده بكار گرفته‌شده در همه روش‌ها مشهود است. الگوهاي زيادي براي فرآيند تخمين ارائه‌شده ازاين‌رو، ما در اين تحقيق سعي داريم ميزان تلاش لازم براي رسيدن نرم‌افزار به اهداف خود را با تنظيم پارامتر‌ها و ضرايب مدل كوكومو توسط دو الگوريتم فراابتكاري كوآلا و الگوريتم زنبور‌عسل‌ مصنوعي مورد بررسي قرار دهيم. با مقايسه نتايج در دو مدل كوكومو بهترين نتيجه متوسط شدت خطاي نسبي به مدل كوكوموي ميانه به طور كلي تعلق دارد. كه الگوريتم زنبور عسل مقدار 24/0 الگوريتم كوآلا مقدار 25/0 و مدل كوكومو مقدار 28/0 را برگرداند. و كمترين ميزان بهبود به مدل كوكوموي پايه به طور كلي تعلق دارد.

57960

دانشگاه وليعصر رفسنجان

محمد رضا حيدريان

علوم كامپيوتر

سيد مجتبي صباغ جعفري