دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

زنان نويسنده معاصر به نگارش آثاري متنوع پيرامون شرايط زندگي زنان در جامعه ايران پرداخته اند تا تصويري بديع و روشن از رنج و حقارت ملموس زن در عصر حاضر به دست دهند. زن و دغدغه هاي او، محوري ترين موضوع آثار اين نويسندگان است. پژوهش حاضر به روش توصيفي – تحليلي و با هدف تحليل ساختار رمان اول و رمان دوم زنان نويسنده معاصر از جمله شهرنوش پارسي پور، زويا پيرزاد، بلقيس سليماني و سارا سالار، براي پي بردن به علت درخشش رمان اول اين نويسندگان نگاشته شده است. ماحصل اين پژوهش نشان مي دهد به جز طوبا و معناي شب، دومين رمان شهرنوش پارسي پور كه گوي سبقت را از رمان اول او ربوده است، رمان هاي نخست ديگر نويسندگان به سبب استفاده از پيرنگ قوي در خلق داستان هاي پر كشش و روايت گري هنرمندانه حوادث تاريخي در دوران معاصر و بيان عواطف و تخيل بي بديل زنانه، توانسته اند نگاه مخاطبان و منتقدان را به خود معطوف سازند تا جايي كه حائز جوايز متعدد ادبي شوند. رمان هاي دوم نيز به دليل نبود رابطه علت و معلولي در وقوع برخي از حوادث، شخصيت پردازي ضعيف و در برخي موارد گرته برداري از شخصيت ها و حوادث رمان هاي اول و تكرار آن ها در رمان هاي دوم، نتوانسته اند موفقيت چشمگيري كسب كنند.

57688

دانشگاه وليعصر رفسنجان

زبان و ادبيات فارسي

نرگس باقري