بررسي نقش انرژي‌هاي تجديدپذير و تجديدناپذير در توسعه اقتصاد پايدار

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

در اكثر مطالعات گذشته به رابطه ميان مصرف انرژي و توليدناخالص‌داخلي به‌عنوان متغيري براي بيان رشد و توسعه اقتصادي يك جامعه مورد استفاده قرار گرفته كه در اين متغير نه تنها جنبه‌هاي زيست‌محيطي لحاظ نمي‌گردد، بلكه متغيرهاي اجتماعي نيز در آن مورد توجه قرار نمي‌گيرد. لذا در اين مطالعه با بهره‌گيري از شاخص رفاه اقتصادي پايدار كه علاوه بر جنبه‌هاي اقتصادي و زيست‌محيطي، رفاه اجتماعي بين نسلي را نيز در بر دارد، به بررسي رابطه بين مصرف انرژي تجديدپذير و مصرف انرژي تجديدناپذير بر شاخص رفاه اقتصادي پايدار با روش آزمون كرانه‌اي خودتوضيحي با وقفه‌هاي توزيعي براي داده‌هاي تركيبي كشورهاي منتخب عضو اوپك و سري زماني ايران طي سال‌هاي 1995-2014 پرداخته شده است. نتايج مطالعه بيان مي‌دارند كه در بلندمدت براي كشورهاي منتخب عضو اوپك بين متغيرهاي مصرف انرژي تجديدپذير و تجديدناپذير و رفاه اقتصادي پايدار و نيز مصرف انرژي تجديدپذير و تجديدناپذير با توليدناخالص‌داخلي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد؛ به‌طوري‌كه مصرف انرژي تجديدپذير بر رفاه اقتصادي پايدار اثر بيشتري نسبت به رشد اقتصادي دارد. از ديگر نتايج مطالعه آن‌كه در بلندمدت مصرف انرژي تجديدپذير در ايران بر رفاه اقتصادي اين كشور اثر معنادار و منفي دارد و نيز مصرف انرژي تجديدناپذير در ايران بر رفاه اقتصادي پايدار و بر رشد اقتصادي اثر مثبت و معناداري دارد.

56433

دانشگاه وليعصر رفسنجان

عباس معمار زاده

اقتصاد

وحيد فرزام