بررسي و تحليل شاديانه هاي بختياري

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

شاديانه ها يكي از گونه ها يا انواع ادبي فرهنگ عامه است كه نقش بسزايي در حفظ ميراث باارزش گذشتگان، آداب و رسوم باورها و عقايد عامه دارد. اين شادي (شاديانه) را در گونه هاي ادبيات مردمي (فولكلور) مي توان ديد. نقش شاديانه ها در غني سازي پشتوانه فرهنگي، تعامل اجتماعي و فرهنگي بين نسل ها، انتقال ميراث گذشتگان قابل بحث و بررسي است؛ ازين رو در اين پژوهش، فرهنگ مردم بختياري زبان و شاديانه هاي اين قوم مورد بررسي قرار گرفته است. نگارنده كوشيده است آن دسته از شاديانه هاي بختياري كه از زمان هاي قديم در حافظه ي زنان و مردان بختياري ثبت و حفظ شده است را به صورت ميداني جمع آوري و به تحليل محتوايي، فرهنگي، آداب و رسوم آنها بپردازد. هدف از اين پژوهش جمع¬آوري، مكتوب¬كردن آن دسته از شاديانه هايي است كه در حافظه مردم بختياري ثبت شده و بيم آن مي رود كه به دست فراموشي سپرده شوند. ترانه هاي محلي، نغمه هاي كار و لالايي ها مواد اصلي اين تحقيق را تشكيل مي دهند. اين اشعاركه در فرهنگ محلي اين منطقه سروده شده است، بخش وسيعي از ادبيات اين مرز و بوم را به خود اختصاص داده اند. بررسي و مطالعه ي شاديانه ها در شناخت جنبه-هاي مختلف فرهنگ مردم نقش موثري دارد. نتايج پژوهش حاكي ازآن است كه فرهنگ، آداب و رسوم، باورها و عقايد عامه در همه¬ي ترانه هاي (شادي، لالايي، ختنه سوران،كارآواها) آنها نمود برجسته اي يافته است و نگرش ها، باورها و ارزش هارا بازنمايي مي كند. بيشتر ترانه هاي محلي مربوط به مراسم عروسي و حنابندان است كه با درون مايه هاي ابراز عشق، توصيف معشوق، شكايت از غم عشق و تمناي وصال، ويژگي هاي مورد توجه عروس و داماد و نقش زن و مرد در خانواده همراه است.

54692

دانشگاه وليعصر رفسنجان

جليل شاكري

زبان و ادب فارسي

نرگس باقري