بررسي اثر سيدروفور باكتريايي بر عملكرد كمي و كيفي توده هاي بومي زيره سبز

دانشكاه ولي عصر﴿عج﴾

كارشناسي ارشد

به منظور بررسي اثر سيدروفور باكتريايي بر عملكرد كمي و كيفي توده‌هاي مختلف زيره سبز (Cuminum cyminum L.) آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال زراعي 95-1394 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه ولي‌عصر (عج) رفسنجان انجام شد. عوامل آزمايش شامل توده‌هاي زيره سبز (سبزوار، تربت جام، تايباد و شيراز) و كاربرد سيدروفور (عدم مصرف (شاهد)، پرايم بذري، محلول‌پاشي و پرايم بذري و محلول‌پاشي) در چهار سطح بودند. پرايم بذرها به‌وسيله قرار دادن بذور در محلول سيدروفور با غلظت دو در هزار (آب مقطر براي بذوري كه نياز به پرايم شدن با محلول سيدروفور نداشتند) به مدت 24 ساعت انجام شد. اعمال تيمارهاي محلول‌پاشي نيز در دو نوبت (مرحله چهار تا شش برگي و دو هفته پس از محلول‌پاشي اول) با غلظت دو در هزار انجام گرفت. نتايج نشان داد كه اثر متقابل عوامل آزمايش بر غلظت آهن و نيتروژن برگ و آهن، روي و نيتروژن دانه، صفات فيزيولوژيك برگ (مقدار كلروفيل a و كل، كارتنوئيدها، غلظت پرولين و ساكارز)، صفات مورفولوژي گياه (ارتفاع و تعداد ساقه فرعي در بوته)، اجزاي عملكرد (تعداد چتر در بوته، تعداد دانه در چتر و وزن هزار دانه)، عملكرد بوته، عملكرد دانه، عملكرد زيست‌توده، عملكرد اسانس و شاخص برداشت معني‌دار شد. به‌طوري‌كه در تمام توده‌ها كاربرد سيدروفور باعث افزيش معني‌دار اين صفات نسبت به تيمار شاهد شد. اما توده‌ها از نظر اغلب صفات متفاوت عمل كردند. غلظت روي برگ و درصد اسانس نيز به‌طور معني‌داري تحت اثر مستقل كاربرد سيدروفور قرار گرفتند و بيشترين مقدار اين صفات از تيمار كاربرد توأم پرايم بذري و محلول‌پاشي با سيدروفور به‌دست آمد. همچنين غلظت عناصر سديم و پتاسيم برگ و دانه، مقدار كلروفيل b و محتواي قندهاي محلول برگ تحت تاثير هيچ‌يك از عوامل آزمايش معني‌دار نشدند. اگر چه اختلاف عملكرد توليدي بين توده¬ها زياد نبود، با اينحال بيشترين ميزان عملكرد دانه و اسانس از توده‌هاي تربت جام و تايباد به همراه تيمار كاربرد تلفيقي سيدروفور به‌دست آمد

53904

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اصغر رحيمي-شهاب مداح حسيني

زراعت

آرمان آذري